Baguette Gazette #1

Een regenadresje in Vieux-Nice, romige kokkels die ik niet uit m'n hoofd krijg en veel art deco. Ook in deze nieuwsbrief: wijnproeven in Le Marais, La Coulée Verte, Cap d’Antibes en nog veel meer.

Coucou,

Ça y est, we zijn live, zo spannend!

Dit is de eerste editie van deze tweewekelijkse nieuwsbrief vol Franse tips. Van de lekkerste caves à manger tot de leukste exposities en andere pépites in Parijs, de Provence en alles daartussenin.

Als hoofdredacteur van een tijdschrift over Zuid-Frankrijk tip ik me natuurlijk al suf, maar Baguette Gazette is anders, persoonlijker (imposter syndrome, kom d’r maar in!). In deze nieuwsbrief deel ik namelijk mijn eigen lievelingsadressen met je: van de bistrots en bars à vins waar ik het liefst met vriendinnen aanschuif, tot de adresjes die óók de goedkeuring van mijn Franse vriend kunnen wegdragen (‘s’il te plaît’, verzucht hij altijd een tikkeltje dramatisch, ‘toch geen small-plates shared dining concept, hè?’).
Mijn lievelingsplekken zijn niet altijd mooi of gelikt, maar wel altijd sfeervol en om je vingers bij af te likken. Ook lekker en elke twee weken in deze brief: fijne exposities, pareltjes uit de natuur en hier en daar een Franse observatie van yours truly.

Overigens vond ik al maanden dat deze eerste nieuwsbrief er moest komen, uiteraard op een ‘mooie’ datum. Vervolgens vlogen 1 september en 1 januari voorbij – goede dagen voor een nieuw begin – maar mijn nieuwsbrief was nog altijd niet klaar om de wijde wereld in te trekken. Het zal je niet verbazen, maar je kunt dus echt tot in den treure tiplijstjes rangschikken (I love a colour-coded spreadsheet en daar schaam ik me natuurlijk niet voor), terwijl je nog altijd geen woord op papier hebt gezet.

De afgelopen tijd zag ik mijn Aziatische buren in Belleville druk in de weer met de voorbereidingen op Le Nouvel An Lunaire dat de komende weken groots gevierd wordt. En toen viel bij mij het kwartje: dit was het nieuwe begin dat ik zocht, het perfecte moment om Baguette Gazette de wereld in te slingeren. En daar ging ik, de nieuwsbrief schreef opeens zichzelf.

Ik kan niet wachten om mijn tips met je te delen,

Paris

Soces

In een fijn stukje van het 19e arrondissement, ingeklemd tussen de wijk Jourdain met haar gezellige kerk en Parc des Buttes-Chaumont vind je Soces. De voordeur van Soces vind je aan Rue Fessart, maar dit hoekpand zit ook aan Rue de Villette, een van de leukste straten van deze wijk met nog enkele andere favorieten (Le Cheval d’Or, Mardi). In de keuken van deze kleine brasserie staat vis centraal en daar kun je chef Marius de Ponfilly wel mee vertrouwen; hij stond voorheen namelijk achter het fornuis bij Parijse favoriet Clamato, waar alles eveneens om la mer draait.
Verwacht bij Soces geen opgeprikt gedoe, maar een laidback sfeer, goede oesters en een kaart vol vis, schelp- en schaaldieren. De kaart wisselt geregeld, maar voor wie deze maand nog aanschuift: de romige kokkels en het gerechtje met inktvisinkt zijn trop trop bon!

Soces, 8 Rue Fessart, 19e arrondissement.

Moon Croissant

Zijn het de beste croissants van Parijs of is het toch weer een TikTok-rij? Het publiek is gelukkig très Français, maar uitverkopen doen ze zeker, dus wacht niet tot het einde van de dag. Moon is het universum van Ama, dochter van een gerenommeerde chef-kok en geboren in Sri Lanka met Griekse, Portugese en Nederlandse roots. Na een tijd in Londen en Rome te hebben gewoond, koos ze voor Parijs als thuisbasis van Moon, waar de croissant de hoofdrol speelt en waar het maakproces drie dagen duurt, zoals het eigenlijk hoort bij ambachtelijke viennoiserie. Qua ingrediënten enkel pareltjes zoals AOP beurre d’Isigny, roze Himalayazout, biologische ruwe rietsuiker en gefilterd water.

Moon Croissant, 88 Boulevard Beaumarchais, 11e arrondissement.
Geopend van maandag tot en met zondag, vanaf 7.30 uur tot alle croissants zijn uitverkocht.

Nice

Chez Palmyre

Driehonderd zonnige dagen per jaar, dat is de belofte van Nice (en vele andere steden aan de Côte d’Azur). Maar ook in Nice regent het wel eens, zeker in de winter. Zo ook twee jaar geleden toen ik bij de notaris het koopcontract ging tekenen voor mijn boshuisje in de Mercantour. Het regende en waaide die dag flink en dus hadden we gelukkig van tevoren al besloten om te reserveren bij Chez Palmyre in Vieux-Nice. Een restaurant met gordijntjes, nul uitzicht, perfect als het regent dus. Je denkt bij Palmyre misschien aan het midden-oosten, maar niets is minder waar: dit restaurant werd in 1926, dit jaar dus honderd jaar geleden, geopend door Palmyre Moni, een Toscaanse die van Nice haar tweede thuis maakte. Door de bakstenen muren, oude spiegels, roodwit geblokte tafelkleden en vintage borden van Suze, Ricard, en Bouillon Kub word je even terug in de tijd gezogen. Het simpele lunchmenu is betaalbaar, de sfeer authentiek. Reserveren is een must, want er zijn niet veel tafeltjes.

Chez Palmyre, 5 Rue Droite, +33 (0) 4 93 85 72 32.

---

---

Paris

Wijnproeven in de Marais

Sinds een tijdje ben ik geabonneerd op de nieuwsbrief van Paris Wine Walks, geschreven door wijnkenner, schrijver en filmmaker Geoffrey Finch. Finch schrijft over wijn, maar organiseert ook wijntours in en rondom Parijs. In zijn nieuwsbrief vertelt hij over de wijngeschiedenis van de lichtstad en tipt hij leuke wijnevenementen, zoals Le Austrian Wine Pop-Up, die tot 21 februari in de Marais plaatsvindt. Het concept: elke dag van 18.00 uur tot middernacht kun je bij Fringe Café op Rue de Turenne zo’n veertig Oostenrijkse wijnen proeven, geselecteerd door de Oostenrijkse wijnmakers Chris Sciacca en Robert Bormuth. Reserveren doe je hier.

Fringe Café, 106 rue de Turenne, 3e arrondissement.

Nouvel An Lunaire 2026

Lunar Nieuwjaar viel dit jaar op 17 februari en het nieuwe jaar van het Vuurpaard wordt in Parijs groots gevierd. Zelf woon ik sinds 2018 in Belleville, de wijk die zowel in het 19e als het 20e arrondissement valt, en hier is Le Nouvel An Lunaire altijd een hele happening. Maanden van tevoren zie je lenige tieners al op pleintjes en in zalen oefenen op de acrobatiek van de draken- en leeuwendans, soms zonder, maar ook vaak mét de grote maskers en attributen. Wie hier de parade wil bijwonen moet er trouwens gewoon een hele dag voor uittrekken, want begintijden worden nergens vermeld (reken op einde ochtend, begin van de middag). Met zoveel reuring en al die foodstalletjes is dat gelukkig geen probleem.
Belleville kent een grote Aziatische populatie, maar wie spreekt van het ‘Chinatown’ van Parijs, heeft het waarschijnlijk over het stukje 13e arrondissement geconcentreerd rond de driehoek Avenue de Choisy, Avenue d’Ivry en Boulevard Masséna. Termen als ‘Chinatown’ en ‘Chinees Nieuwjaar’ zijn sowieso te kort door de bocht, want in Parijs zijn veel meer culturen uit Zuidoost-Azië vertegenwoordigd. In de jaren zeventig streken migranten uit Vietnam, Laos en Cambodja in Parijs neer, terwijl pas later ook immigranten uit China kwamen. De grootste parade voor Lunar Nieuwjaar? Die vindt op zondag 1 maart plaats in het 13e arrondissement (startpunt 37 Rue du Disque). Deze gekostumeerde parade met draken- en leeuwendansen, traditionele kostuums en praalwagens wordt hier al georganiseerd sinds 1986 en inmiddels komen er jaarlijks zo’n honderdduizend toeschouwers op af.

Festival des Lanternes, zaterdag 21 et zondag 22 februari, Rue de Belleville.
Grand Défilé du Nouvel An Lunaire, zondag 1 maart, van 14.00 tot 17.00 uur, 37 Rue du Disque.

Nice

Grotte du Lazaret

Aan de voet van Mont Boron, niet ver van de haven van Nice, ligt de grot van Lazaret, een bijzondere prehistorische vindplaats die sinds 1821 bekend is. De grot van Lazaret werd tijdens een ijstijd, tussen ongeveer 190.000 en 120.000 jaar geleden, meerdere keren bewoond door prehistorische mensen – van hen zijn vele resten gevonden – die tijdens een 3D-experience bij je bezoek aan de grot tot leven komen. De omgeving van Nice zag er in die tijd natuurlijk ook heel anders uit. Zo leefden de mensen van Lazaret in een afwisselend landschap van grassteppen en bosgebieden, waar naast herten en steenbokken ook bizons, olifanten, holenleeuwen en beren leefden.

Je bezoekt de grot woensdag tot en met zondag gratis van 10.00 tot 17.00 uur, 3 Bis Boulevard Franck Pilatte.

---

---

Paris

1925-2025, Cent ans d’Art déco

Musée des Arts Décoratifs

Wist je dat de naam art deco komt van een expositie? In 1925 werd in Parijs l’Exposition internationale des arts décoratifs et industriels modernes georganiseerd. Art Nouveau was uit en art deco – herkenbaar door de geometrische vormen en avant-gardistische elementen – was in. Art deco staat bekend om zijn luxe meubels, spullen en decoraties, iets wat maar slecht te rijmen valt met de naoorlogse tijd. Wie jaren twintig zegt, denkt vaak aan de glamoureuze roaring twenties, daarbij vergetende dat het leven na WOI in Europa niet gemakkelijk was.
Het was dan ook niet makkelijk om de ontwerpen van art deco-interieurontwerpers aan te passen aan het dagelijks leven en massaproductie. Uiteindelijk waren het dan ook de affichekunstenaars die de art deco-stijl de openbare ruimte in brachten. Opmerkelijk: Je ziet art deco-objecten vaak in zwart-witfoto’s, maar eigenlijk waren de kleuren vaak juist levendig. In deze rijke expositie in Musée des Arts Décoratifs komen meer dan duizend art deco-werken samen: van sculpturale meubels, tot kostbare juwelen, kunstvoorwerpen, tekeningen, affiches en modeontwerpen. Daarnaast duik je ook in de wereld van enkele beroemde art deco-grootheden als Eileen Gray en Robert Mallet-Stevens, ik heb hier mijn ogen uitgekeken!

De tentoonstelling ‘1925-2025, Cent ans d’Art déco’ is te zien in Musée des Arts décoratifs tot en met 26 april.

Philip Guston. L'ironie de l'histoire

Musée Picasso

Dernier appel! Je kunt er nog een paar dagen naartoe, deze expositie in Musée Picasso rondom het werk van de rebelse schilder Philip Guston. Gustons werk was uitgesproken politiek; zo sprak hij zich al in de jaren twintig in zijn schilderijen uit tegen de KKK, werken die later in een openbare tentoonstelling vernield zouden worden. Als in 1969 schrijver Philip Roth, die gebrouilleerd is met de literaire wereld van New York, een paar huizen verderop komt wonen van het atelier van Guston raken ze bevriend. De schrijver is net begonnen aan een satirisch werk over president Nixon en zijn entourage: het boek Our gang. Guston zal uiteindelijk meer dan tachtig tekeningen maken die aansluiten bij de tekst van Roth. Die tekeningen zijn nu samengebracht in deze kleurrijke expositie.

De tentoonstelling ‘Philip Guston. L’ironie de l’histoire’ is nog tot 1 maart te zien in Musée Picasso.

Nice

Nice, son passé a de l’avenir

Villa Masséna, musée d’art et d’histoire

Et encore, dernier appel! Villa Massena heeft elk seizoen weer pareltjes van tentoonstellingen. Hier loop je niet urenlang rond, maar door het rijke gemeentelijke fotoarchief word je even meegenomen naar een andere tijd. Deze expositie zoomt in op de seizoenen en culturele evenementen die ene jaar in Nice markeren.

De tentoonstelling ‘Nice, son passé a de l’avenir’ is nog tot 1 maart te zien in Villa Masséna.

---

---

Paris

La Coulée Verte

Op Place de la Bastille stond ooit natuurlijk die beroemde gevangenis die tijdens de Franse Revolutie in 1789 bestormd werd. Maar wist je dat er vroeger ook een groot station aan het plein lag? Treinstation Paris-Bastille was het beginpunt van de Ligne de Vincennes: een spoorlijn die dwars door het 12e arrondissement richting Vincennes voerde. Bij de ingebruikneming van de RER A was het eind jaren zestig einde oefening voor de spoorlijn, die langzaam vol onkruid groeide.
In 1984 werd het treinstation van Bastille gesloopt voor de bouw van de opera en ook het idee om de verlaten spoorlijn om te toveren in een stadspark kreeg vorm. In 1993 werd de Promenade Plantée, zoals La Coulée Verte René-Dumont eerst heette, geopend voor het publiek. Een wandeling van 4,5 kilometer van Place de la Bastille tot aan het Bois de Vincennes over de oude spoorbaan. Soms loop je hoog boven de boulevards van het 12e arrondissement, soms op straatniveau en hier en daar wandel je ook nog door een tunneltje. Wie in New York weleens over de High Line, geopend in 2009, heeft gewandeld, begrijpt nu waar de Amerikanen hun inspiratie vandaan hebben gehaald.

Loop de gehele Coulée Verte vanaf Bastille (42 Rue de Lyon) of juist vanaf de andere kant vanaf het uiterste puntje van het 12e arrondissement (23 Avenue Emile Laurent). Ter hoogte van 19 Rue Hector Malot is ook een lift.

Antibes

Le Sentier du Littoral Cap d’Antibes

Eigenlijk is er geen sentier du littoral aan de Côte waar ik niet van houd, of het nou die van Antibes, Saint-Jean-de-Cap-Ferrat of Cap Martin is. Voordeel in het voorjaar is dat het ook nog niet zo druk is, want in de menselijke file staan op die smalle paadjes rondom de Cap, dat is net jammer. Je kunt deze wandeling overigens beginnen in Antibes zelf, of daar later terugkomen en direct bij Plage de la Garoupe parkeren. De wandeling rondom de Cap vanaf Plage de la Garoupe is 4,8 kilometer lang en in zo’n twee uur wandel je langs Cap Gros en Château de la Croë om vervolgens bij de Chemin des Douaniers het pad te verlaten en via het binnenland terug te lopen.

Wie verder wil lopen richting Villa Eilenroc moet nog even geduld hebben, want dit voorjaar wordt het kustpad hier hersteld. Door klimaatverandering is de gemeente Antibes constant bezig met het vernieuwen van de paden langs deze soms kwetsbare stukjes kust. Maar er is ook goed nieuws: wie de wandeling in de ochtend maakt, is namelijk nog net op tijd om bij La Pescheria, in hartje Antibes bij de overdekte Marché Provençal, oesters of andere fruits de mer te bestellen mét een glaasje wijn, die heb je wel verdiend!

~ Fin