Gazette d’été #1: zomer in Parijs
In deze zomereditie van Baguette Gazette: extra veel tips over zwemmen in Parijs, authentieke bistrots, ijsjes, must-visit exposities, rooftops, hebberigmakende souvenirs en plant-based restaurants.
Au secours! Deze nieuwsbrief is misschien te lang voor je inbox. Vergeet dus niet op ‘Hele bericht bekijken’ te klikken als deze nieuwsbrief vroegtijdig wordt afgebroken.
Coucou,
Je vous présente: Gazette d’été, de extra dikke zomereditie van Baguette Gazette. De komende tijd stuur ik je lekker veel Franse vakantie-ideeën en een flinke dosis cultuur- en eettips. De ene keer over Parijs en de andere keer over Zuid-Frankrijk.
Het is zomer, bijna komkommertijd, en gisteren las ik dat ze dat in Duitsland Sauregurkenzeit, augurkentijd, noemen. Helaas blijken de Fransen hier – na navraag bij mijn Franse vriend – helemaal geen term voor te hebben. Een gemiste kans als je het mij vraagt, want hoe leuk klinkt le temps des cornichons, toch?
Elk jaar ben ik weer onder de indruk van de overgave waarmee Fransen zich op de zomer storten. In Parijs gaat het er niet over óf je nog weggaat, maar wanneer je vertrekt. Daarbij lijkt een soort deadline mee te spelen: wie half juli weg kan heeft geluk, wie ‘pas’ op 1 augustus weg mag, wentelt vaak ik zelfmedelijden. Daarnaast zou je zeggen dat er zóveel toeristen naar de stad komen, dat je de vakantievierende Parisiens niet eens mist, maar niets is minder waar.
In juli worden de straten al stiller en elke dag zie je meer briefjes in ruiten van winkels, restaurants en cafés verschijnen: ‘nous sommes en vacances à partir du … jusqu’au …’.. Mijn eerste zomers in Parijs werd ik er steeds weer door verrast. Eerst dacht ik nog naïef dat die restaurateurs vast een geweldig jaar hadden gedraaid, want zomaar een maand of zes weken de deuren sluiten, welke ondernemer kan zich dat permitteren? Pas later besefte ik me pas dat ie-der-een vertrekt. Er is dus simpelweg niet genoeg business om voor open te blijven.
Maar die Parijse exodus zorgt ook voor een bijzondere sfeer. Een soort rust die als een warme deken over de stad ligt, j’adore. Tel daar rustige terrassen, zwemmen in de Seine en koele musea bij op en je hebt me! Ik hou van Parijs in augustus.
Ook deze zomer reis ik weer tussen Parijs en Zuid-Frankrijk, maar ik probeer in augustus dus ook juist wél in Parijs te zijn en ik kan het je van harte aanraden. Wie naar de stad komt moet natuurlijk wel rekening houden met al die fermetures estivales en de eventuele hittegolven die je uit je gehuurde appartement of hotelkamer kunnen drijven. Hopelijk helpt deze Gazette d’été vol zwemplekken, rooftops, ijsjes en een handige lijst met restaurants (die wél open zijn!) daarbij.
Paris Plage
Zwemmen in de stad, waar moet je zijn deze zomer?
Het kan je deze zomer nauwelijks zijn ontgaan: de Parisiens namen Canal Saint-Martin massaal in gebruik als openbare zwemplek. Na weken getouwtrek tussen zwemmende jongeren en handhaving, besloot de Mairie de plek officieel als openluchtzwembad te bestempelen, inclusief waterkwaliteitscontroles. Sinds vorig jaar kun je in Parijs natuurlijk op meerdere plekken zwemmen, maar die plekken waren in juni nog niet geopend. Het resultaat: tout Paris trok naar Canal Saint-Martin om te zwemmen, wat de leukste waterpretfoto’s opleverde.
Was het allemaal fantastisch? Nee, zo ver wil ik ook weer niet gaan. Online werden namelijk al snel filmpjes gepost van schoonmaakploegen die het afval, van de dag daarvoor, ’s ochtends vroeg rechtstreeks in het kanaal spoten. Canal Saint-Martin heeft een behoorlijk afvalprobleem door picknickers die hun troep niet opruimen en de filmpjes van al dat afval dat in het kanaal dreef, stonden natuurlijk haaks op de opgeruimde, vrolijke foto’s die de gemeente plaatste op social media.
Enfin, sinds vorige week zijn de tijdelijke zwembaden in de Seine en in het Bassin de Villette weer geopend, dus de volgende duik die ik ga wagen, zal op zo’n plek zijn. Je vindt deze zwembaden hier:
Baignade Grenelle, 4 Port de Grenelle, 15e arrondissement.
Baignade Bras-Marie, Rive droite, entre le pont Marie et le pont Louis Philippe, 4e arrondissement.
Baignade Bercy, 183 Quai de Bercy, 12e arrondissement.
Baignade La Villette, 40 Quai de la Loire, 19e arrondissement.
De waterkwaliteit wordt meerdere keren per dag getest. Is het resultaat niet goed? Dan blijft de zwemplek dicht. Op de website van de Mairie kun je precies zien welke zwemplekken vandaag geopend zijn en tot hoe laat je er kunt zwemmen of zonnen.
Daarnaast staan tot 30 augustus de Quai de Seine en het Bassin de la Villette in het 19e weer in het teken van Paris Plages, dit jaar al voor de 24e keer. De hele zomer kun je langs de Seine relaxen in ligstoelen en in het 19e kun je niet alleen zwemmen, maar ook suppen en kanoën en kinderen tussen de 7 en 17 jaar kunnen met een tokkelbaan over het water.
Ben je in Parijs tijdens een hittegolf en is er canicule vigilance rouge uitgeroepen? Op deze kaart vind je informatie over watervoorzieningen, de schaduwrijkheid van bepaalde parken en waar de vernevelaars en gekoelde musea te vinden.
À l’ancienne
Parijse bistro’s die nog precies zo zijn als vroeger
Bescherm de bistrot! Parijs telt meer restaurants dan ooit, maar het aantal cafés (waaronder veel traditionele bistro's) daalde van ongeveer 1.900 in 2002 naar zo’n 1.400 twintig jaar later, een afname van circa 40%. Sterker nog: in heel Frankrijk waren er aan het begin van de 20e eeuw naar schatting 500.000 bistro’s en cafés. Vandaag de dag zijn dat er nog maar ongeveer 40.000. Des te meer reden om enkele typisch Parijse bistro’s uit te lichten waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan.
Chez Marcel
Chez Marcel in het 6e arrondissement opende in 1919 onder de naam Le Petit Chez Soi. Destijds was het een eenvoudige bistro waar werknemers van de nabijgelegen Larousse-drukkerijen kwamen lunchen, net als de koetsiers en chauffeurs van de beroemde brasserie La Coupole. In 1956 nam de Beaujolais Marcel Laplace de zaak over. Hij doopte haar om tot Chez Marcel en maakte er een authentieke bouchon lyonnais van. Op de kaart, die sinds 1956 bijna niet veranderd is, vind je bijvoorbeeld de beroemde quenelle de brochet sauce Nantua, andouillette en œufs en meurette. Desserts als île flottante, tarte Tatin en de spectaculair geflambeerde omelette norvégienne maken de lijst compleet. Chez Marcel staat sinds 2012 trouwens onder leiding van Pierre Cheucle die aan Chez Marcel niets wil veranderen. Het interieur bleef daardoor vrijwel onaangetast, met leren banken, oude reclameaffiches en een prachtig verweerde toog. Reserveren is een goed idee, zeker ’s avonds en in het weekend.
Chez Marcel, 7 Rue Stanislas, 6e arrondissement.
Le Quincy
Wie Le Quincy binnenstapt, waant zich eerder in een auberge op het platteland, dan op steenworp afstand van Gare de Lyon. Van de geruite tafelkleden tot de houten lambrisering; hier is al sinds de jaren zeventig niks veranderd. Ruim een halve eeuw werd dit restaurant gerund door de charismatische Michel Bosshard, beter bekend als ‘Bobosse’. Inmiddels heeft hij een stap teruggezet, maar met een beetje geluk is hij in het restaurant als jij er bent en krijg je op je kop als je bord nog niet leeg is. Bij Le Quincy eet je gerechten uit Le Berry (Midden-Frankrijk) met invloeden uit de Ardèche en dat wil zeggen: stevige specialiteiten en veel vleesgerechten. Tip: bestel hier vooral de specialiteit poulet aux écrevisses, kip met rivierkreeftjes uit het aquarium dat in de zaak staart, verser kan niet.
Le Quincy, 28 Avenue Ledru Rollin, 12e arrondissement.
Chez Nenesse
Op het oog lijkt Chez Nenesse in de Marais een ouderwetse bistrot uit de jaren zestig met zwart-witte tegels, een oude kachel midden in de zaal en verweerde houten meubels. Onnodig, maar ik zeg het toch: deze zaak is een verademing in een wijk waar je struikelt over de hippe koffiezaken, concept stores en Fashion Weekrijen. Wat een lunch of diner bij Chez Nenesse zo goed maakt, is de aandacht die chef Roger Leplu, die onder meer werkte bij sterrenrestaurant Chez Pierre, steekt in de klassieke Franse keuken. Je vindt hier geen poespas, maar wél krokante frieten op donderdag, een boterzachte épaule d’agneau en ouderwetse Franse desserts. De lunchformule is bewust betaalbaar gehouden, terwijl de kaart ’s avonds wat uitgebreider is met bijvoorbeeld cassolette d’escargots aux trompettes, ris de veau ‘Chez Nénesse’ en fricassée de volaille aux morilles. 's Avonds kun je reserveren, voor de lunch niet, dus wees op tijd.
Chez Nenesse, 30 rue de Poitou, 3e arrondissement
Veggie in the city
De lekkerste restaurants met groenten in de hoofdrol
In 2013 kwam ik voor het eerst in aanraking met de vegan-scene in Parijs, of eigenlijk: het gebrek daaraan. Bij Alliance Française – waar ik mijn Frans aan het bijspijkeren was in het gezelschap van au pairs en Vietnamese nonnen – had ik een vriendinnetje gemaakt: Chea. Zij was Canadees en al jaren vegan, maar toen ze in Frankrijk in het koelschap een zielig pakje tofu naast een verlepte groenteschijf zag liggen, schrok ze. Voor haar verjaardag besloten we dan ook dat we zouden uitpakken. Direction: een van de weinige vegan restaurants in Parijs, vlak bij Bastille. Helaas schoot de rekening door het dak, maar bleven de smaken op de begane grond. Wie Parijs uit die tijd kent, zou de veggie food scene anno 2026 nauwelijks nog herkennen, en gelukkig maar!
Vrienden vragen me geregeld om lijstjes en dit zijn mijn favoriete veggie-restaurants op dit moment:
Faubourg Daimant
Een sfeervolle bistro waar de kaart bijna per ongeluk vegan lijkt – de nadruk heeft het in elk geval niet. De gerechten zijn royaal en zitten goed in elkaar. Verwacht hier krokante croquettes, romige pasta’s en sauzen waar je het bord bijna voor wilt aflikken, 20 Rue du Faubourg Poissonnière, 10e arrondissement.Maslow Temple
Maslow is hip, upbeat en het felrode interieur met de spiegels een tikkeltje hysterisch. Hier bestel je verrassend betaalbare gerechtjes om te delen en kunt er leuk borrelen, 32 Rue de Picardie, 3e arrondissement.Tekés
Wie bij Tekés binnenwandelt, wordt direct zen van de aardse tinten op de muren en de uitgestalde groenten die, niet verrassend, ontzettend goed matchen met de designmeubels in de zaak. Bij Tekés zet Assaf Granit groenten letterlijk in vuur en vlam. Alles is rokerig, kruidig en fris, 4 bis Rue Saint-Sauveur, 2e arrondissement.Fellows
Waar Chef Mehdi Favri me direct aan doet denken? De meme van Lenny Kravitz met zijn oversized sjaal. Deze rock&roll-chef is een van de oprichters van Maslow en pastarestaurant Fellows. Die laatste is zo’n groot succes dat er sinds enkele maanden ook een vestiging op de Rive Gauche zit. Fellows draait om verse pasta en is inmiddels mijn craving geworden. De sauzen zijn romig, de porties royaal en de kaart wisselt geregeld, 84 Rue du Faubourg Saint-Denis, 10e arrondissement.
BrEAThe
Vegan sushi saai? Niet bij BrEAThe. Verwacht hier slimme combinaties van groenten, tempeh, citrus en huisgemaakte sauzen, 3 Rue Mandar, 2e arrondissement.Pristine
Pristine is een intiem adres, ideaal voor een knus diner. Bij deze neobistro bestel je verfijnde gerechten als oesterzwamtempura, wortelceviche en gerookte aubergine. Natuurwijn erbij, telefoon weg, klaar, 8 Rue de Maubeuge, 9e arrondissement.Tien Hiang
Natuurlijk is deze lijst niet compleet zonder minstens één Aziatische tip: Tien Hiang is al sinds 1995 een valeur sûre vlak bij Canal Saint-Martin. De kaart staat vol ‘eend’, ‘kip’ en ‘rundvlees’, maar alles is plantaardig, 14 Rue Bichat, 10e arrondissement.Dìdi
Didi is het jongere, hippere zusje van Tien Hiang. Je komt er voor bao’s, dumplings, curry’s en plantaardige Pekingeend, 88 Rue Jean-Pierre Timbaud, 11e arrondissement.Furia
Deze kleine neo-taquería serveert Mexicaanse streetfood met de lekkerste natuurwijnen. Denk aan maïstortilla’s met shiitake al pastor, krokante bloemkool en pittige salsa’s. Tip: kom vroeg, want reserveren kan niet, 2 Rue Lacharrière, 11e arrondissement.
Jah Jah by Le Tricycle
Veganpionniers Coralie Jouhier en Daqui Gomis begonnen ooit met de eerste mobiele vegan hotdogkar van Parijs en bouwden daarna een van de vrolijkste plantaardige adressen van de stad. Bij Jah Jah draait alles om Jamaicaanse Ital-keuken, Afro-Caribische smaken en kleurrijke bowls. Ze hebben hier ook de leukste merch, vaak in collabs met grote merken, 11 Rue des Petites Écuries, 10e arrondissement.Qasti Green
Sterrenchef Alan Geaam geeft hier Libanese klassiekers een vegetarische make-over, samen met zijn nicht Zeinab Hachem. De mezze zijn gul en de smaken uitgesproken. Bestel hier shawarma van paddenstoelen, groentekebbeh en gerechten met halloumi in de hoofdrol, 41 Rue des Jeuneurs, 2e arrondissement.
Open in de zomer?
Welke restaurants zijn de hele zomer open en welke sluiten (tijdelijk) hun deuren voor een ‘fermeture estivale’?
Doing the Lord’s work, dat is wat Meg Zimbeck en haar team van Paris by Mouth hebben gedaan. Naast een uitgebreid artikel over restaurants met airconditioning – niet overbodig tijdens deze zomer vol hittegolven – heeft ze dit jaar haar favoriete Parijse restaurants gevraagd naar hun openingstijden in juli en augustus. Een monnikenwerk, maar oh zo handig voor wie in deze periode in Parijs is. De lijst vind je hier:
Souvenirs
Bij deze boutiques vind je de leukste cadeautjes
De leukste Parijse souvenirs kom je natuurlijk spontaan tegen tijdens een dagje flaneren door de stad. Maar mocht je ton bonheur nog niet hebben gevonden, dan is dit een fijn lijstje van boutiques waar ik met moeite de vinger op de knip kan houden, betreden op eigen risico dus:
Sabre Paris
Wie dol is op koken en l’art de table, kan bij Sabre waarschijnlijk lastig kiezen. Het bistrotbestek dat in het atelier van Sabre wordt gemaakt is geïnspireerd op Franse cafés en terrassen, met simpele lijnen, klinknagels en handvatten in de vrolijkste kleuren en prints. Wat ik als souvenir zou kopen als geld geen issue was? De aperitiefset – prijs: €84,50, aii – met daarin een kaasmes, een tomatenmes, een smeermes en een flesopener, 39 Rue de Poitou, 3e arrondissement.Melodies Graphiques
Je kunt nooit opschrijfboekjes teveel hebben, toch? En bij Melodies Graphique vind je naast de mooiste notitieboeken ook handgeschept papier, lakzegels, vulpennen en ansichtkaarten die je allemaal mee naar huis wil nemen, 10 Rue du Pont Louis-Philippe, 4e arrondissement.Messy Nessy’s Cabinet
Franstalige souvenirs zijn leuk, maar er is ook genoeg in het Engels geschreven en geknutseld rondom Parijs. Vanessa Grall, beter bekend als Messy Nessy, verzamelt in haar rariteitenkabinet vintage vondsten, boeken, curiosa en creatieve cadeau’s. Het gekste cadeau dat ik hier ooit nog ’ns op de kop wil tikken? Eau de Seine, een flesje Seinewater dat uiteraard niet om op te drinken is, 19 Rue de Bièvre, 5e arrondissement.
Ultramod Mercerie
Ultramod bestaat sinds 1832 en waar je ook kijkt in deze ouderwetse winkel, overal zie je linten, knopen, kant en veren. We hebben allemaal wel iemand in ons leven die hier een moord voor zou doen, 4 Rue de Choiseul, 2e arrondissement.Sur le Fil de Paris
Een beetje niche misschien, maar als geschiedenisliefhebber tip ik ‘m toch: deze boekhandel vol oude boeken en andere materialen over Parijs. Hier vind je oude stadskaarten, gravures, zeldzame boeken en vergeten gidsen over de stad, van Haussmann tot de Hallen, 2 Rue de l’Ave Maria, 4e arrondissement.La Soufflerie
La Soufflerie maakt de mooiste glazen vazen, die nét even een tikkie anders zijn. Oprichters Valentina en Sébastien Nobile begonnen met vazen en bouwden hun familiebedrijf uit tot een collectie met daarin ook kandelaars, terracotta objecten en kaarsen, 7 Rue de l’Odéon, 6e arrondissement.
Expositions d’été
Dernier appel! Deze tentoonstellingen kun je alleen nog deze zomer zien
De zomervakantie mag dan begonnen zijn, maar het culturele seizoen is nog niet voorbij. Juli en augustus zijn namelijk dé maanden om nog een paar van de mooiste tentoonstellingen van het jaar mee te pikken. Vergeet trouwens niet om van tevoren online kaartjes te kopen, want veel van deze exposities raken uitverkocht.
Lee Miller
Musée d’Art Moderne Paris, t/m 2 augustus
Fotografe Lee Miller mag met recht een sleutelfiguur in de 20e-eeuwse fotografie worden genoemd. Vaak wordt de nadruk gelegd op haar rol als muze binnen het surrealisme, maar dat zou haar carrière te kort doen. Gelukkig kun je tot 2 augustus in het Musée d’Art Moderne de Paris naar een retrospectieve die haar hele carrière omvat. De tentoonstelling, geïnitieerd door Tate Britain, laat bijna 250 vintage en moderne afdrukken samenkomen, waaronder nooit eerder getoond werk. Miller was een duizendpoot; ze was niet alleen model, maar ook modefotograaf en oorlogscorrespondent. Die ene iconische foto van een vrouw in Hitlers badkuip? Dat was Lee Miller. Ik schreef er hier meer over.
Henry Taylor, Where thoughts provoke
Musée Picasso, t/m 6 september
Na tentoonstellingen rond Faith Ringgold, Jackson Pollock en Philip Guston richt het Musée Picasso zijn blik opnieuw op de invloed van Picasso op de Amerikaanse kunst, dit keer met de allereerste Franse overzichtstentoonstelling van Henry Taylor. De in Californië geboren kunstenaar (1958) geldt als een van de belangrijkste hedendaagse Amerikaanse schilders. Zijn kleurrijke, vaak monumentale portretten van vrienden, familie, buren en onbekenden zijn tegelijk intiem en maatschappelijk betrokken, en behoren tot de meest herkenbare schilderkunst van dit moment. Verspreid over dertien zalen ontdek je zo'n honderd schilderijen, sculpturen en installaties waarin persoonlijke verhalen, de Afro-Amerikaanse geschiedenis en de actualiteit voortdurend in elkaar overvloeien.
Face au ciel, Paul Huet en son temps
Musée de la Vie romantique, t/m 30 augustus
Hè, gelukkig, Musée de la Vie romantique is weer open! Tot 30 augustus kun je in het gerenoveerde museum genieten van de tentoonstelling Face au ciel, Paul Huet en son temps, een eerbetoon aan Paul Huet (1803-1869) en zijn fascinatie voor luchten. Geïnspireerd door Engelse meesters als Constable en Turner wist Huet in zijn schilderijen de emotionele kracht en grootsheid van de natuur te vangen, waarmee hij brak met de klassieke traditie. Als zogenoemde pre-impressionist drukte hij een duidelijke stempel op zijn tijd en beïnvloedde hij latere landschapsschilders zoals Camille Corot.
Matisse, 1941-1954
Grand Palais, t/m 26 juli
Je kunt nog een paar weken naar de tentoonstelling ‘Matisse 1941-1954’ en geloof me: dat wil je. In deze laatste fase van zijn leven was Matisse creatiever dan ooit en maakte hij vele iconische werken zoals de series ‘Intérieurs de Vence’, ‘Les Nus Bleus’ en natuurlijk de gouaches découpées. Het resultaat: een rijke tentoonstelling met een fijne thematische indeling die je langs bekende klassiekers en nieuwe verrassingen voert. Matisse is kleur en vaak ook gróót en véél, dus sensory overload ligt absoluut op de loer. Mijn tip: probeer wat ‘oehs’ en ‘ahs’ over te houden voor de Nus Bleus he-le-maal aan het einde. Over het leven van Henri Matisse en de bijzondere laatste fase van zijn leven schreef ik eerder deze culturele deep dive:
Le Croissant: Matisse, 1941-1954
Matisse, Chagall, Renoir, Picasso; het zijn slechts enkele van de vele beroemde kunstenaars die voor een langere periode in Zuid-Frankrijk neerstreken en wiens musea je kunt bezoeken in Nice, Cagnes en Antibes.
De expositie in het Grand Palais beslaat de periode 1941-1954 die Matisse geheel aan de Côte d’Azur doorbracht. Dus terwijl ik in het prachtig gerenoveerde Grand Palais langs de werken van Matisse schuifel, probeer ik in mijn achterhoofd te houden dat al deze werken gemaakt zijn onder de Zuid-Franse zon in Nice en Vence.
Clair-Obscur
Bourse de Commerce, t/m 24 augustus
De tentoonstelling Clair-Obscur verandert de iconische rotonde van Bourse de Commerce deze zomer in een mysterieus landschap waar licht en duisternis voortdurend met elkaar in gesprek zijn. De tentoonstelling onderzoekt niet alleen hoe kunstenaars licht gebruiken, maar ook wat zich juist in de schaduw afspeelt: herinneringen, emoties, het onderbewuste en alles wat zich moeilijk laat vangen. Onder de monumentale koepel kun je Fog Sculpture bewonderen; het bijzondere werk van de Japanse kunstenares Fujiko Nakaya waarbij dichte mistwolken de ruimte vullen en waardoor bezoekers letterlijk in en uit het zicht verdwijnen. Naast deze installaties brengt Clair-Obscur werk samen van meer dan twintig internationale kunstenaars, onder wie Alberto Giacometti, Bruce Nauman, Wolfgang Tillmans, Pierre Huyghe, Danh Vo en Yves Tanguy.
Calder. Rêver en équilibre
Fondation Louis Vuitton, t/m 16 augustus
Heb je een goede reden nodig voor een waanzinnige Calder-expositie met bijna driehonderd werken verspreid over meer dan drieduizend vierkante meter? Volgens mij niet, maar Fondation Louis Vuitton heeft ‘m gevonden: de honderdste verjaardag van de komst van Alexander Calder naar Frankrijk en de vijftigste verjaardag van zijn overlijden. Voor de gelegenheid wordt ook het grasveld naast de Fondation als expositieruimte gebruikt, une première. Lees hier wat ik eerder over de tentoonstelling schreef.
Hilma Af Klint, les peintures du Temple (1906-1015)
Grand Palais, t/m 30 augustus
Ze schilderde al abstracte kunst vóórdat Kandinsky en Malevitsj dat deden, maar hield haar radicaalste werk grotendeels verborgen. De Zweedse Hilma af Klint (1862-1944) leidde een soort artistiek dubbelleven: keurige figuratieve schilderijen voor de buitenwereld, en daarachter een explosie van spiralen, cirkels, felle kleuren en mysterieuze symbolen. Haar werk was geïnspireerd door spiritualiteit, wetenschap en alles wat je niet kunt zien, maar misschien wel kunt voelen. Op haar eigen verzoek bleef haar radicaalste werk nog twintig jaar na haar dood achter slot en grendel, waardoor haar pioniersrol pas decennia later werd erkend. Nu krijgt ze voor het eerst in Frankrijk een grote solotentoonstelling, met als showstopper de monumentale cyclus Peintures du Temple, waaronder de iconische reeks Les Dix Plus Grands.
Sur les toits de Paris
Vier fijne dakterrassen
Wat is er leuker dan over de stad uitkijken en in de verte de Eiffeltoren, de Sacré-Cœur en het Grand Palais ontwaren? Precies. En naast een geweldig uitzicht over de Parijse zinken daken vind je hogerop vaak ook een briesje, iets dat beneden op straat soms ver te zoeken is. Ik deel een paar favorieten met je:
Maggie Rooftop
Voor een van de mooiste uitzichten op de Sacré-Cœur moet je op het dak van Hôtel Rochechouart zijn. Maggie Rooftop is stylish, maar niet overdreven luxe (dat is iets dat mij vaak wegjaagt van dakterrassen, het hoge Saint-Tropez-gehalte). Op de kaart vind je goede cocktails en zonnige gerechtjes, 55 Boulevard de Rochechouart, 9e arrondissement.Le Toit de la Bellevilloise
Vorig jaar heropende het grote dakterras van La Bellevilloise en sindsdien kom ik er graag (iets té graag zelfs). Naast de biologische wijnen en cocktails die ze er schenken, kun je simpele planches en borrelhapjes bestellen terwijl je uitkijkt over Oost-Parijs. Check ook de agenda van La Bellevilloise zelf, want op deze culturele hotspot ben je aan het goede adres voor concerten, clubavonden en exposities, 19-21 Rue Boyer, 20e arrondissement.FUGA R
La Méditerranée, inclusief grote planten en terracottakleuren, maar dan op een dak vlak bij Parc Monceau. Bij zonsondergang zie je de zon achter de Eiffeltoren wegzakken en niet onbelangrijk: de kaart is heel betaalbaar, 16 Rue de Monceau, 8e arrondissement.
Le Bar à Bulles
Net als de verschillende locaties van Le Perchoir is Le Bar à Bulles al jarenlang een bekend adres. Toch blijft het een verrassende plek dat nog altijd even laidback en creatief aanvoelt. Via Cité Véron kom je bij dit geheime terras achter de draaiende wieken van de beroemde molen, 4 Cité Véron, 18e arrondissement.
Wij eisen ijs
Een uitzondering op de regel: hier wil je wél in de rij staan
Pontochoux Café
Bij deze koffiebar in de Haut-Marais kom je niet alleen voor de specialty coffee, de Japanse thee en creatieve frisse drankjes, maar ook voor de desserts. In dit knusse café kun je namelijk de kunstwerkjes van Chef-patissier Akira Takahashi proeven. Takahashi verzorgde eerder de desserts in sterrenrestaurant Climats, en doet dat nu in de relaxte setting van Pontochoux. Alle desserts worden à la minute door Takahashi gemaakt en zijn alleen beschikbaar tussen 12.30 en 17h (en op=op). Wat je kunt verwachten? Seizoensdesserts rondom bepaalde vruchten waarbij Takahashi speelt met verschillende zoete en hartige smaken en bijzondere texturen. Naast de desserts, staan er deze zomer ook drie hartige ijsjes op het menu: tomaat, augurk en avocado.
Pontochoux Café, 18 Rue du Pont aux Choux, 3e arrondissement.
JJ Hings
JJ Hings is sinds enkele jaren hét lievelingetje van veel Parisiens (en ja, je staat hier dus soms wel eventjes in de rij). Eigenaar Julia Bell is patissier en ijsmaker en heeft een passie voor verse, eerlijke ingrediënten. Julia groeide op in een klein dorp op het Noordereiland van Nieuw-Zeeland en studeerde aanvankelijk archeologie, totdat ze besefte dat ze liever iets met haar handen wilde doen. Een internationale patisserie-carrière volgde die haar via Melbourne en Canada – waar ze haar Franse man ontmoette – naar Frankrijk voerde. Julia’s ijssmaken veranderen vrijwel wekelijks en naast bolletjes ijs kun je hier ook ice cream sandwiches, soft serves en ice pops bestellen.
JJ Hings, 46 Rue Bichat, 10e arrondissement.
FUMO
FUMO is geen gewone ijssalon in de Marais, maar een tijdelijk culinair experiment dat loopt tot september. Oprichter Mélanie Rozencwajg verruilde haar carrière in AI in voor dit ijsproject. Samen met patissier Tessa Ponzo ontwikkelde ze verrassende recepten op basis van biologische ingrediënten. Denk aan ijs en sorbets met tomaat, augurk, olijfolie of vijgenblad, gecombineerd met zorgvuldig gekozen toppings en zelfs kombucha-pairings. FUMO wil laten zien dat ijs veel meer kan zijn dan een zoet dessert.
FUMO, 59 Rue Charlot, 3e arrondissement.
La Combine
Een nieuwe favoriet is La Combine bij Canal Saint-Martin. Elke week kun je hier vier nieuwe ijssmaken proeven, altijd 1 sorbet en 3 softijsjes. Je kunt er ook een wijntje drinken trouwens. Verwarrend genoeg noemen ze softijs in Frankrijk trouwens glaces à l’italienne terwijl softijs in niets lijkt op Italiaanse gelato en het concept in Amerika werd geboren. Waarom de Fransen het à l’Italienne noemen? De term schijnt uit de jaren vijftig of zestig te komen toen moderne dingen vaak de sticker ‘à l’italienne’ opgeplakt kregen. Daarnaast is Italië natuurlijk hét land van de ijscultuur
~ Fin
