Gazette d'été #2: zomer in Zuid-Frankrijk
In deze zomereditie van Baguette Gazette: extra veel Zuid-Franse zomertips. 20+ adressen voor de perfecte strandlunch, Les Plus Beaux Villages de France, must-visit exposities en de leukste souvenirs.
Au secours! Deze nieuwsbrief is te lang voor je inbox. Vergeet dus niet op ‘Hele bericht bekijken’ te klikken als deze nieuwsbrief vroegtijdig wordt afgebroken.
Coucou,
Terwijl de Parisiens hun koffers pakken en de stad in augustus ontvluchten, beleeft Zuid-Frankrijk nu natuurlijk zijn hoogseizoen. Typisch gevalletje van ‘Deux salles, deux ambiance’, zoals de Fransen zeggen. Het is een van mijn favoriete ironische uitdrukkingen en de afgelopen weken lag ze regelmatig op mijn lippen.
Enerzijds omdat ik op mijn lievelingsplek was – mijn boshuisje in de Zuid-Franse bergen – maar eigenlijk alléén maar binnen heb zitten werken (de nazomereditie van Côte & Provence moest immers naar de drukker, gaat dat lezen!). Maar anderzijds was er natuurlijk ook het contrast tussen Frankrijk-vakantieland en de verwoestende bosbranden in alle hoeken van de Hexagone. Zo brandde een deel van het prachtige Forêt de Fontainebleau onder Parijs af, maar ook dicht bij mijn ouders in de Var wordt er nog altijd tegen het vuur gevochten.
Ja, het hoogseizoen is in full swing en Zuid-Frankrijk is op z’n mooist, maar verbaas je dus niet als de waarschuwingen rondom sigarettenpeuken en barbecuegevaar je om de oren vliegen. Ook dat is Frankrijk in de zomer. Enfin, deux salles, deux ambiances. Gelukkig kan ik dat chronische gepieker over klimaatverandering prima even parkeren (cue: ‘this is fine’-meme) en jullie in plaats daarvan lekker bijpraten over leuke exposities, fijne souvenirs, lekkere strandlunches en de mooiste dorpjes van Frankrijk.
Les Plus Beaux Villages de France
Een duik in het beroemde label + drie mooie dorpjes in het achterland
Wie een Frans dorp binnenrijdt, ziet ze gelijk: de bordjes van Franse labels onder de plaatsnaam: Villes et Villages Fleuris, Ville & Métiers d’Art en natuurlijk Les Plus Beaux Villages de France. In Seillans (Var), waar ik al kom sinds ik klein ben, hangen ze alle drie. Maar wat stelt het eigenlijk voor, het keurmerk Les Plus Beaux Villages? Tijd om daar eens wat dieper op in te gaan en natuurlijk tip ik ook drie dorpen die een omweg absoluut waard zijn.
Het label Les Plus Beaux Villages bestaat sinds 1981 en is een van de strengste toeristische keurmerken van Frankrijk – slechts 184 van de 35.000 gemeenten in het land mogen zich een van de Plus Beaux Villages de France noemen; dat is ongeveer 0,5%. Het begon allemaal in 1981 met Charles Ceyrac, burgemeester van het piepkleine dorp Collonges-la-Rouge vlak bij Brive-la-Gaillarde in de Corrèze. Ceyrac vond het vreselijk om te zien dat zelfs de mooiste Franse dorpen te maken hadden met leegloop, vergrijzing en economische achteruitgang. Op een dag ziet hij een boek in de boekhandel met de titel ‘Les Plus Beaux Villages de France’ en dat brengt hem op een idee: de mooiste dorpen moeten zich verenigen! In 1982 richt hij samen met 66 andere burgemeesters de vereniging op die het erfgoed van prachtige Franse dorpjes moet beschermen én nieuw leven moet inblazen door kwalitatief toerisme. Wat dat inhoudt? Ik elk geval dat dorpjes niet in attractieparken veranderen, maar juist leefbaar blijven voor de lokale bevolking.
Sinds de jaren tachtig is de groep Plus Beaux Villages uitgegroeid tot 184 dorpen die om de zoveel jaar opnieuw getest worden op die 32 strenge kwaliteitscriteria. De vereniging kijkt bijvoorbeeld naar de grootte van het dorp (niet meer dan tweeduizend inwoners) en de aanwezigheid van monumenten, maar ook naar onderhoud van groen, architectuur en het belang van erfgoed in de gemeente. En ja, dorpen kunnen het toeristische label ook weer verliezen, wat de onderscheiding zo geloofwaardig maakt.
Vandaag tip ik drie Plus Beaux Villages van de lijst: Ménerbes, Seillans en Coaraze.
Ménerbes, Luberon
Ménerbes ligt op een smalle heuvelrug, hoog boven de wijngaarden en velden van de Luberon. In de Romeinse tijd stond Ménerbes bekend als Minerva, genoemd naar de Romeinse godin van wijsheid en kunst en in de zestiende eeuw was het niemand minder dan de Franse ziener Nostradamus die het dorp omschreef als ‘schip op een zee van wijngaarden’.
Ook in de twintigste eeuw trok het dorp schilders, fotografen en schrijvers aan die zich lieten inspireren door het licht, de rust en het landschap. Zo kocht fotografe en kunstenares Dora Maar in 1944, met financiële steun van Pablo Picasso, een huis in het dorp, waar ze zich na hun breuk elke herfst terugtrok. Ook schilder Nicolas de Staël – een van de bekendste kunstenaars van de naoorlogse periode – verbleef graag in Ménerbes. Een kunstenaarsenclave zoals Saint-Paul-de-Vence werd het dorp echter niet in die periode.
Daar kwam verandering in in de jaren negentig met het succes van het boek A Year in Provence van Peter Mayle. De schrijver verhuisde in 1987 naar een oude boerderij bij Ménerbes met het plan een roman te schrijven. Toen dat niet wilde vlotten, stuurde hij zijn literair agent een lange, grappige brief over zijn verbouwing en het leven in de Provence. Zijn agent reageerde: ‘Write another 250 pages of that.’ En zo geschiedde; het boek ontketende een wereldwijde Luberon-gekte.
Wie het dorp tegenwoordig bezoekt kan natuurlijk niet om de wijngaarden heen, maar proef vooral ook (lokale) truffels als je de kans krijgt, bijvoorbeeld bij La Maison de la Truffe et du Vin du Luberon waar je heerlijk op het terras kunt zitten. Ook Maison Dora Maar is nog te bezoeken, alleen tussen maart en november.
Seillans, Var
Seillans is het laatste dorp in een slinger villages perchés die samen het Pays de Fayence vormen. Het dorp is omringd door beboste heuvels, cipressen en olijfgaarden en in de lucht zie je veel zweefvliegtuigen die opstijgen en landen op het Aérodrome de Fayence-Tourrettes. Het dorp bestaat uit steile straatjes, oude doorgangen en kleine pleintjes waar het heerlijk koel aanvoelt. Seillans bruist in de zomer en er is niets gezelliger dan op een lome zomeravond dineren rondom de fontein op het terras van La Gloire de mon Père, al kun je ook hogerop in het dorp fijn zitten bij Hôtel des Deux Rocs, alweer naast een fontein.
In de jaren zestig en zeventig ontwikkelde Seillans zich tot een ontmoetingsplek voor kunstenaars. De Duits-Franse schilder en beeldhouwer Max Ernst vestigde zich hier in 1964 samen met zijn vrouw Dorothea Tanning, zelf een van de belangrijkste surrealistische kunstenaars van de twintigste eeuw. Ook schrijver en kunstcriticus Patrick Waldberg had er een huis, waar hij regelmatig kunstenaars en schrijvers uit de surrealistische beweging ontving.
Max Ernst bleef tot kort voor zijn dood in 1976 in Seillans wonen en zijn aanwezigheid is nog altijd zichtbaar in het dorp. Op Place de la République staat zijn bronzen sculptuur Le Génie de la Bastille, een geschenk van Dorothea Tanning aan Seillans. Even verderop toont Maison Waldberg, het voormalige vakantiehuis van Patrick Waldberg, een permanente collectie met meer dan honderd litho’s, gravures en prenten van Max Ernst en Dorothea Tanning. Ook vandaag werken er nog verschillende kunstenaars en ambachtslieden in het dorp.
Coaraze, Alpes-Maritimes
Coaraze ligt tegen een steile bergflank in het achterland van Nice, met uitzicht over de Paillonvallei en de omliggende bergen. Het dorp draagt de bijnaam Le Village du Soleil en dat is niet voor niets. Eind jaren vijftig besloot burgemeester Paul Mari d’Antoine die reputatie kracht bij te zetten met een reeks artistieke zonnewijzers. Zijn vriend Jean Cocteau bepaalde het monumentale formaat en ontwierp zelf Les Lézards, een van de eerste zes zonnewijzers die in april 1961 werden geplaatst. Een traditie was geboren. In de jaren daarna kwamen er ontwerpen bij van andere bekende kunstenaars en samen vormen die kunstwerken een klein openluchtmuseum in het dorp. Wie alle zonnewijzers wil zien, hoeft eigenlijk alleen maar de straatjes te volgen en regelmatig omhoog te kijken.
Naast de zonnewijzers is ook het uitzicht vanaf de Place du Château de moeite waard, met aan de ene kant de vallei richting Nice en aan de andere kant de eerste toppen van de Mercantour. Neem voor vertrek nog een fles lokale olijfolie mee bij Oliveraie Saint Sébastien, een biologisch familiebedrijf net buiten het dorp.
Sandwiches voor op het strand
Wie de hele dag op het strand wil liggen, neemt de lunch natuurlijk mee. En ja, dan kun je thuis een broodje smeren, een ‘boterham tevredenheid’ bij de boulangerie halen, of… bij een van deze adressen in Marseille, Cannes, Antibes, Nice en Menton écht even uitpakken. En nee, dat hoeft helemaal geen rib uit je lijf te kosten.
Marseille
Razzia
Chef Axelle Poittevin laat zich tijdens haar dagelijkse rondje markt inspireren voor de sandwiches op de kaart, terwijl Thomas Benayoun zich over de koffie ontfermt. De zachte broden komen van buurman Pain Pan en worden pas na je bestelling belegd en geroosterd. Op die broodjes? Spannende combinaties zoals gebrande andijvie met peer, gorgonzola en vijg, of gegrild rundvlees met tonnatosaus, sumak en granaatappel. Kom vroeg, anders vis je misschien achter het net, 2 Rue Fontange.Lekkere koffie, granola en een toonbank vol verse seizoensgroenten en huisgemaakte gerechten, dat is waarom je bij Cécile Food Club komt. Alles is fris en perfect op smaak, en het meeste kun je meenemen voor een picknick aan zee, 116 Corniche Président John Fitzgerald Kennedy & 16 Rue Désiré Pelaprat.
Pétrin Couchette
Bij Pétrin Couchette bakt het team ouderwetse ronde broden met biologische boerentarwe, natuurlijk zuurdesem en lange fermentaties. Van het huisgemaakte brood maken ze seizoenssandwiches waaronder de inmiddels beroemde egg mayo. Bestel er een koffie van Amsterdamse brander Friedhats bij en zoek een plekje op het grote terras schuin tegenover Maison Empereur (verplichte stop!), 7 Cours Saint-Louis.Pompe
De pompe à l’huile werd vroeger vooral met kerst gegeten, maar Charlotte Crousillat vond dat veel te weinig. Samen met Clémentine Saussier bouwde ze haar jaarlijkse bakproject uit tot een complete bakkerij rond deze zachte Provençaalse brioche met olijfolie. Bij Pompe bakken ze hem het hele jaar door, in zoete én hartige versies. Naast hun adres op Boulevard Vauban is er nu ook een tweede vestiging in Malmousque, ideaal na een duik bij Plage de Maldormé.
L A B C
Iedere maand staan er bij L A B C drie nieuwe creaties op de kaart, waaronder één vegan / vegetarische. Het semolinabrood komt uit Noailles en een deel van de groenten van een voormalige barista die tegenwoordig tuinder is, 2 Place Notre-Dame-du-Mont.
Cannes
Ta’im Streetfood
Marché Forville in Cannes is een fijne foodstop én vlak bij het strand. Sla op deze markt de kraam van Manuel Lobo en Nikita Haddad niet over, want zij maken de lekkerste Levantijnse sandwiches zoals sabich (zachte gevulde pita's) en andere broodjes. Geen paniek als er wat saus langs je handen loopt, dat hoort erbij, 14 Place du Marché Forville.
Les Pains de Forville
Ook naast de markt: Les Pains de Forville. Paul Laplace en Veselin Perkovic waren helemaal klaar met de baguette en dus bakken ze bij Fournil Éphémère uitsluitend biologisch brood met natuurlijk zuurdesem. Verwacht stevige ronde broden met een goed ontwikkelde korst, maar ook focaccia’s, viennoiserie en royaal belegde lunchbroodjes, 7 Rue des Halles.
Pain Cuit au Feu de Bois
Soms loop je al jaren langs een adres zonder door te hebben wat een pareltje het eigenlijk is. Et oui, dit is er zo eentje. Bij Pain Cuit au Feu de Bois pal naast de superyachts verkoopt bakker Philippe Argentero sinds 1988 broden die in een houtoven worden gebakken. Naast boerenbrood en petit épeautre maakt hij verrassende baksels als brioche met eekhoorntjesbrood en cookies met kastanjes en chocolade, 12 Quai Saint-Pierre.
CHOU.DISTE
Eén gebakje kiezen en daar een complete zaak omheen bouwen: Benjamin Canals en Léa Fenet durfden het aan. Begin deze zomer openden ze CHOU.DISTE waar ze de klassieke Franse chou een twist geven. Denk: verschillende vullingen, toppings en formaten, 7 Rue Meynadier.
Antibes
Authenticiteit ver te zoeken in Antibes? Haal je strandsnack dan ’ns bij Boulangerie Veziano. Deze bakkerij bestaat al sinds 1924 en wordt inmiddels gerund door de derde en vierde generatie: Jean-Paul Veziano en zijn dochters Leslie en Lisa. In de oude oven worden niet alleen broden, maar ook fougasses en andere regionale klassiekers zoals pissaladière, tourte aux blettes en fougassette met oranjebloesem gebakken, 2 Rue de la Pompe.
Kaaké
Nee, het is geen moon bag, het is een Libanese kaak. Dit met sesam bedekte brood wordt in Libanon al generaties lang op straat verkocht en sinds 2020 kun je ze ook in Antibes proeven, op steenworp afstand van Plage du Ponteil. De uit Beiroet afkomstige Marwan Schoucair bakt de broodjes iedere ochtend vers en belegt ze waar je bij staat. Alle broodjes zijn vegetarisch en belegd met ingrediënten als halloumi, labneh, za’atar en hummus, 59 Boulevard Maréchal Foch.
MONAMÙ sandwicherie
Sinds dit voorjaar kun je bij MONAMÙ terecht voor de lekkerste mediterrane broodjes, waaronder uiteraard een pan bagnat. Bovendien zijn de ingrediënten kakelvers, want Damien Kunder en Jordane Cauquil halen de ingrediënten op de nabijgelegen Marché Provençal, 11 Rue Aubernon, Antibes.La Frenglish Boulangerie
Bij Fanny Jacot-Blais en Garry Sheppard liggen Franse klassiekers gebroederlijk naast Britse baksels. Zij maken hier zelf zuurdesembrood, croissants en pains au chocolat, maar ook sausage rolls en plakkerige buns. De kleine bakkerij in een voormalige garage heeft geen zitplaatsen en is maar een paar dagen per week open. Bestel in elk geval de tresse amande, een ronde amandelcroissant met een krokant laagje gekaramelliseerde amandelspijs, 21 Rue du Général d’Andreossy.
Nice
BART Focaccia
Ik gaf het al eerder toe: ik ben in deze TikTokrij gaan staan. En gelukkig maar, want bij BART haal je de beste focaccia voor een strandpicknick. Is het eigenlijk wel een TikTokrij als ‘ie bestaat uit mensen van alle leeftijden en voornamelijk locals? Is het dan niet gewoon een lange rij? Enfin, ga maar gewoon vroeg naar Bart en haal voor €9,50 zo’n zachte, luchtige focaccia met bijvoorbeeld speck, pesto, gedroogde tomaatjes en ricotta, of mortadella, artisjokcrème en stracciatella. Daarna loop je zo door naar het strand, 31 Rue de la Préfecture.
Deli Bánh Mì
Thao en Huy maken bij Deli Bánh Mì Vietnamese streetfood uit hun jeugd. In de krokante baguettes gaan onder andere huisgemaakte kippenleverpaté, mayonaise, ingelegde wortel en radijs, koriander en gegrild vlees. Kies bijvoorbeeld voor varkensgehaktballetjes, rundvlees met satésaus of tofu met geurige paddenstoelen. Zin in iets anders? De bò bún, loempia’s en Vietnamese soepen zijn ook top, 30 Rue de l’Hôtel des Postes.Chez Félix
De beste pan bagnat van de stad? Volgens veel Niçois haal je die bij Chez Félix. Félix begon in 1966 met een kioskje in Magnan en inmiddels zet zijn zoon Jean-Charles de familietraditie voort, samen met Marie, naast de groene Promenade du Paillon. De pan bagnats worden pas na je bestelling gevuld en zijn gul voorzien van tomaat, tonijn, ei, ansjovis, verse groenten en flink wat olijfolie, 16 Boulevard Jean Jaurès. Dan nog een andere tip. Deze keer geen instituut, maar wél ontzettend goed en nog dichter bij het strand: Batchas. Hier maken Natacha en Sacha pan bagnats en mediterrane sandwiches, 1 Rue Jules Gilly.
Beurré
Beurré heeft een heerlijke familiegeschiedenis, want in ditzelfde pand opende de overgrootvader van Maxime Taboni in 1957 namelijk al een bakkerij, die later werd overgenomen door papi Alex en mamie Céleste. De hammen worden ’s ochtends vers aangesneden, de kip wordt dagelijks geroosterd en ieder broodje wordt pas na je bestelling belegd. Ga voor een jambon-beurre, rosette avec cornichons of de royaal gevulde baguette met comté, 4 Rue de Russie.Pompon
De buurtbakkerij van Déborah Bailet en Jonathan André dicht bij de haven draait om biologisch zuurdesembrood, oude graansoorten en ingrediënten uit de regio. Daarmee maken ze niet alleen geweldige broden en fougasses, maar ook focaccia’s en sandwiches die met de seizoenen meegaan. Van broodjes met mortadella en pistache tot donuts met citroenvulling, 15 Rue Beaumont.
Menton
Mitron Bakery
Chef Mauro Colagreco kookt in zijn restaurant Mirazur al jaren de sterren van de hemel (drie om precies te zijn) maar naast gastronomie houdt hij ook veel van brood. Bij zijn bakkerij Mitron wordt gewerkt met met biologische, eeuwenoude graansoorten die dagelijks op steen worden gemalen en daarna met natuurlijk zuurdesem worden verwerkt. Je komt er voor brood, patisserie, focaccia's en sandwiches, 8 Rue Piéta.
Mangiami
Mangiami zit in de Halles Municipales vlak naast het strand en de ingrediënten komen uiteraard van de nabijgelegen kraampjes. Op de kaart staan royale sandwiches met huisgemaakte sauzen, gegrilde groenten en lekker veel Italiaanse kaas en charcuterie. Halles municipales, Quai de Monléon.Chez Jeannot
Oké, dit laatste adres is eigenlijk vals spelen, want je kunt de hapjes van Chez Jeannot beter op het fijne terrasje voor de zaak opeten. De Mentonse broers Nicolas en Adrien Dalmasso bliezen een oude épicerie tegenover de basiliek nieuw leven in en vernoemden hun café naar hun grootvader Jeannot, een bekende figuur uit de wijk. Bijna alles komt uit de buurt, van de baguettes en charcuterie tot de confiture en het bier. Binnen voelt het dankzij de familiefoto’s en bonte servies een beetje alsof je bij je Franse grootouders aanschuift, 2 Rue Mattoni.
Expositions d’été
Snak je naar je dosis cultuur of wil je gewoon even ontsnappen aan de Zuid-Franse zon? Deze expo's mogen direct op je lijstje.
Toulouse-Lautrec, Créateur d'icônes
Caumont-Centre d’Art, t/m 4 oktober
In deze tentoonstelling zie je hoe Henri de Toulouse-Lautrec de sterren van het Parijse nachtleven veranderde in beelden die ruim een eeuw later nog altijd onmiddellijk herkenbaar zijn. Affiches, schilderijen en lithografieën brengen de wereld van Jane Avril, Aristide Bruant, de Moulin Rouge en de Parijse cabarets opnieuw tot leven, zonder dat je daarvoor zelf tot diep in de nacht in Montmartre hoeft rond te hangen.
La 57e édition des Rencontres d’Arles
Arles, t/m 4 oktober
Les Rencontres d’Arles is geen festival waarvoor je één museum binnenstapt en daarna weer buiten staat. Sinds 1970 neemt de fotografie er iedere zomer de hele stad over, van kerken en kloosters tot oude industriële gebouwen, en groeide het festival uit tot een internationaal podium waar ook onbekende fotografen hun grote doorbraak kunnen beleven. De 57e editie richt de blik onder meer op Afrika en het Middellandse Zeegebied.
Photo Kegham de Gaza: une archive inachevable
Centre Photographique Marseille, t/m 12 september
In 2018 vond kunstenaar Kegham Djeghalian Jr. bij zijn vader in Caïro drie rode dozen vol negatieven, documenten en herinneringen van zijn grootvader. Kegham Djeghalian Sr. opende in 1944 de eerste professionele fotostudio van Gaza en legde bijna veertig jaar lang het dagelijks leven in de stad vast. Zijn kleinzoon maakt er bewust geen keurig chronologisch archief van: zonder vaste data en bijschriften laat hij de beelden nieuwe verbanden aangaan.
Léger et La Création du monde. Un ballet d’avant garde
Musée national Fernand Léger, t/m 12 oktober
In 1923 sloegen choreograaf Jean Börlin, schrijver Blaise Cendrars, componist Darius Milhaud en Fernand Léger de handen ineen voor La Création du monde. Léger (1881-1955) was een van de pioniers van de Franse moderne kunst, bekend om zijn felle kleuren, geometrische vormen en bijna machinale figuren. Voor het ballet ontwierp hij de decors en kostuums, geïnspireerd door Afrikaanse kunst. De tentoonstelling brengt onder meer zijn voorbereidende tekeningen samen met kostuums die in 2000 voor een reconstructie werden gemaakt.
Sea, Pop & Sun
Villa Carmignac, t/m 1 november
Deze zomer presenteert Villa Carmignac de tentoonstelling Sea, Pop & Sun. De titel verwijst naar Sea, Sex and Sun, het nummer van Serge Gainsbourg uit 1978 dat uitgroeide tot een soort soundtrack van het hedonistische Zuid-Frankrijk. Die sfeer vormt het vertrekpunt van de expo, waarin popart niet alleen als kunststroming wordt benaderd, maar ook als verbeelding van vakantie, consumptiecultuur en de mythe van de zonnige Franse kust. In totaal zijn bijna tachtig werken te zien van bekende kunstenaars zoals Andy Warhol, Roy Lichtenstein, Martial Raysse en Martin Parr. De tentoonstelling viert het optimisme en hedonisme van de popartgeneratie, maar reflecteert ook op de keerzijde van massatoerisme aan de Middellandse Zee.
Collection Philippe Austruy: 25 ans d’art à la Commanderie de Peyrassol
Commanderie de Peyrassol, t/m 30 september
Philippe Austruy verzamelt al sinds de jaren tachtig hedendaagse kunst en bracht zijn collectie 25 jaar geleden naar Peyrassol. Voor het jubileum worden werken van onder anderen Niki de Saint Phalle, Frank Stella en Anish Kapoor opnieuw samengebracht, van het beeldenpark tussen de wijngaarden tot het kunstcentrum. Nieuw is de bezoekbare reserve, waar ook werken te zien zijn die je normaal niet te zien krijgt.
Chagall à l’oeuvre. Un prêt d’exception au musée, deuxième volet
Musée national Marc Chagall, t/m 21 september
Wie Chagall vooral kent van zwevende geliefden, geiten en bontgekleurde schilderijen, krijgt hier een veel breder beeld van zijn werk. Centraal staat de uitzonderlijke schenking van 141 werken die zijn kleindochters Bella en Meret Meyer in 2022 en 2023 aan het Centre Pompidou deden. Je ziet onder meer ontwerpen voor het plafond van de Opéra Garnier en voor decors en kostuums van Stravinsky’s L’Oiseau de feu, naast keramiek, sculpturen en collages.
Souvenirs
Bij deze boutiques vind je de leukste cadeautjes voor thuis
De leukste souvenirs kom je natuurlijk spontaan tegen tijdens een dagje flaneren door Vieux-Nice of Saint-Tropez. Maar mocht je ton bonheur nog niet hebben gevonden, dan is dit een fijn lijstje van winkels waar ik met moeite de vinger op de knip kan houden, betreden op eigen risico dus:
Nicolas Alziari, Nice
Bij Nicolas Alziari weten ze wel raad met olijven. Het familiehuis bestaat al sinds 1868 en maakt al generaties lang olijfolie. Mijn keuze? De biologische Cuvée Pauline in het iconische blik, vernoemd naar Pauline, de dochter van Nicolas Alziari, die ooit de winkel bij Cours Saleya opende. Mét schenktuit, très chique, 14 Rue Saint-François de Paule, Vieux-Nice.Trésors Publics, Nice
Antoine Bourassin en Nicolas Barbero struinen Frankrijk af naar oude ateliers, ambachtslieden en iconische merken. Inmiddels verzamelden ze zo’n duizend 100% Franse producten onder één dak: van Duralex-glazen en Opinel-messen tot espadrilles en pétanqueballen. Leuk detail: bij elk product ontdek je waar in Frankrijk het is gemaakt, 18 Rue de la Préfecture, Vieux-Nice.
Aussih, Marseille
Bij Aussih is bijna alles te koop, zelfs de tafels en stoelen waaraan je luncht. Oprichters Audrey Colombani en Jessie Hessmann maakten van een oude drukkerij een enorme conceptstore vol meubels, servies, mode en kleine objets voor thuis. Tussendoor kun je neerploffen voor koffie of lunch, 9 Rue Châteaubriand, Marseille.Maison Empereur, Marseille
Maison Empereur is de oudste nog bestaande ijzerhandel van Frankrijk. Sinds 1827 is het bedrijf in handen van dezelfde familie en inmiddels wordt het geleid door Laurence Renaux Empereur die de zevende generatie vertegenwoordigt. Maison Empereur claimt wel vijftigduizend producten in huis te hebben: van Savon de Marseille en ouderwets keukengerei tot messen, borstels en émaille servies, 4 Rue des Récolettes, Marseille.
Huilerie Saint-Michel, Menton
Al sinds 1896 is Huilerie Saint-Michel een begrip in Menton. Achter de kleine winkel zit het atelier waar de oliën nog altijd ter plekke worden gemaakt. Sinds 2005 staat Karim Djekhar aan het roer, die hier ooit als stagiair begon en het assortiment uitbreidde van één olijfolie naar zo’n vijfentwintig. Mijn fles voor thuis? De olijfolie met Citron de Menton IGP, ontwikkeld met Mirazur-chef Mauro Colagreco, 5 Rue de Bréa, Menton.
Les Galeries Tropéziennes, Saint-Tropez
Les Galeries Tropéziennes bestaat al sinds 1903 en werd vijftig jaar geleden door Roseline Moreu en designer Marc Berthier omgetoverd tot een van de eerste conceptstores avant la lettre. Inmiddels staat kleindochter Pauline aan het roer. Je vindt er alles voor het goede leven: van espadrilles tot hoeden en van mooi tafellinnen tot déco voor thuis, 82 Rue Gambetta, Saint-Tropez.