Guide de Paris: Ménilmontant in 33 adressen
Ménilmontant is hot, maar blijft gelukkig wel zichzelf. Ik neem je mee door deze eclectische wijk in het oosten van Parijs en tip mijn favoriete restaurants, bars à vin en culturele adressen.
Het is tijd voor een nieuwe serie: Guide de Paris. Een reisgids op buurtniveau met in elke editie één Parijse wijk. Deze keer vertel ik je honderduit over de kosmopolitische wijk Ménilmontant. In dit artistieke, maar vooral ook tegendraadse quartier in het oosten van Parijs is aan cultuur geen gebrek. Ook zijn er cavistes en leuke eetadressen in overvloed en voelt het opstandige verleden nooit ver weg. Op het menu: een korte duik in de geschiedenis van dit quartier populaire, gevolgd door een wandeling door de wijk aan de hand van mijn lievelingsadressen (klik hier voor een handig kaartje).
Ménilmontant is een volkswijk in het oosten van Parijs, grotendeels gelegen in het 20e arrondissement. Ménilmontant kennen, is met de fiets aan de hand de steile bult oplopen en haar vervloeken, maar ook elke keer weer een foto maken van het uitzicht – met Centre Pompidou ver beneden in de verte – als je eenmaal boven bent. Ménilmontant prijkte de afgelopen jaren geregeld bovenaan lijstjes van de hipste wijken, maar toeristen hebben het quartier gelukkig nog niet echt gevonden.
Trouwens, hoe zat het ook alweer met die Parijse quartiers? Parijs telt twintig arrondissementen die allemaal weer zijn onderverdeeld in vier quartiers administratifs, in totaal tachtig dus. Sommige van die wijken komen je vast bekend voor; denk bijvoorbeeld aan Les Champs-Elysées, Place Vendôme of Montparnasse. Maar wie z’n eigen lievelingswijk tussen deze quartiers administratifs zoekt, komt vermoedelijk bedrogen uit. Zo zijn Montmartre, maar ook Le Marais en zelfs het Quartier Latin geen officiële quartiers. Dit zijn de zogenaamde quartiers historiques: informeel gegroeide buurten zonder officiële grenzen, gedefinieerd door hun geschiedenis. Het kunnen oude dorpen zijn die later bij Parijs zijn gevoegd – zoals Ménilmontant in 1860 – of arbeiders- en kunstenaarswijken.
Het zijn juist deze quartiers historiques die ik wil bespreken in deze serie. Wijken met een eigen gezicht, waar een specifieke sfeer hangt én waarbij je het ook gelijk voelt wanneer je het quartier weer verlaat. Natuurlijk is er juist door die onzichtbare grenzen ook geregeld onenigheid over waar de ene wijk ophoudt en de andere begint. Maar ach, het blijft allemaal Parijs, toch?
P.S. Deze nieuwsbrief is langer dan de gemiddelde inbox toestaat. Vergeet dus niet om op ‘hele bericht bekijken’ te klikken als het einde van de gids is weggevallen.
P.P.S. De serie Guide de Paris hoort bij de weekendspecial Le Croissant en zal in de toekomst onderdeel gaan uitmaken van een betaalde nieuwsbrief. Voorlopig is hij echter nog vrij te lezen. De tweewekelijkse Baguette Gazette blijft natuurlijk gratis.
De geschiedenis van Ménilmontant
De wijk Ménilmontant bestaat uit de lange, behoorlijk steile Rue de Ménilmontant en de straten eromheen. Ooit was de heuvel belangrijk voor de watervoorziening van Parijs en vond je er vooral wijngaarden en buitenverblijven van rijke Parisiens. Maar toen het dorp in 1860 door Baron Haussmann bij Parijs werd gevoegd, groeide het uit tot een drukke arbeiderswijk waar ook veel fabrieken stonden.
Heb je toevallig wel n's gehoord van La Commune de Paris? Buitenlanders zegt het vaak niks, terwijl het Fransen nog altijd fascineert. Na de Franse nederlaag in de Frans-Pruisische Oorlog kwamen de Parijzenaren in opstand tegen de conservatieve regering en namen de macht over in de stad. Het resultaat was totale chaos in Parijs van maart tot mei 1871. Uiteindelijk werd de opstand bloedig neergeslagen door het Franse leger tijdens de zogenaamde semaine sanglante; de bloedige week.
En waar sloegen die revolutionaire, linkse sentimenten het meeste aan? Je raadt het al: in arbeiderswijken zoals Ménilmontant, maar bijvoorbeeld ook in het volkse Montmartre. Toen de Commune werd uitgeroepen, schaarden veel inwoners van Ménilmontant zich dus achter de opstand. De wijk werd een gebarricadeerd bolwerk waar de Communards de baas waren. Er ontstonden volksvergaderingen en kranten, kerk en staat werden gescheiden en huren werden tijdelijk opgeschort. Voor het eerst voelden veel arbeiders dat de stad ook van hen was. Dus toen de regeringstroepen Parijs in trokken tijdens de semaine sanglante, werd er in de oostelijke arbeiderswijken zoals Belleville en Ménilmontant tot het bittere eind gevochten.
En die strijdbaarheid, die voel je nog steeds in Ménilmontant. Deze solidaire wijk kende in de 19e en 20e eeuw meerdere migratiegolven en heeft altijd een grote aantrekkingskracht op kunstenaars gehad. Zo was de wijk favoriet bij de beroemde fotografen Robert Doisneau en Willy Ronis, werd de cultfilm Le Ballon Rouge hier opgenomen en bezongen verschillende Franse zangers, zoals Charles Trenet en Maurice Chevalier, de wijk.
Vandaag de dag is Ménilmontant nog altijd kosmopolitisch. Politieke posters en linkse leuzen zijn hier nooit ver weg en je struikelt er bijna over de kunstateliers, maar je kunt er evengoed een pastis bestellen bij het authentieke café op de hoek waar het nog 1971 lijkt te zijn of neerstrijken bij een cave à manger waar ze de lekkerste natuurwijn schenken.
J’adore!
Ménilmontant in 33 adressen
OOBATZ
Ik herinner me nog goed de lichte hysterie toen Parijs voor het eerst met de pizza's van OOBATZ in aanraking kwam. Je kon gerust een paar weken van tevoren reserveren, zo druk was het bij de zaak van Dan Pearson, Jessica Yang en Robert Compagnon (die laatste twee van het befaamde Rigmarole). In de geelbruine keuken van OOBATZ draait het allemaal om desem, fermentatie en negentig seconden op vierhonderd graden. Op de kaart staan altijd zes bijzondere creaties die je blind kunt bestellen (ja, ook de spannende smaakcombinaties). Wie slim is, reserveert van tevoren en houdt ruimte over voor de warme chocolate chip pizzookie.
OOBATZ, 4bis Avenue Jean Aicard
Come a Casa
Dit is een adresje dat je liever niet met anderen deelt. Niet overhyped, lekker druk, maar geen gebillenknijp omdat je créneaux van anderhalf uur er bijna op zit. De inrichting is warm en op tafel verschijnt het leukste brocanteservies. Sinds 2013 kun je bij Flavia en Gianluca genieten van de Italiaanse keuken. Eerst kon dat bij hun kleine restaurantje in de buurt van Voltaire, maar sinds een paar jaar zitten ze op Boulevard de Ménilmontant en hebben ze ook een terras. Alles is huisgemaakt door Flavia en Andrea: ’s middags een compacte lunchkaart en ’s avonds een wat uitgebreidere verfijndere kaart met bijvoorbeeld gevulde zwaardvis of linguine met garnalenbisque.
Come a Casa, 74-76 Boulevard de Ménilmontant
Lou Pascalou
Lou Pascalou is veel meer dan een simpel buurtcafé, het is een instituut. In dit knusse hoekje aan Rue des Panoyaux kun je in de zomer lekker op het terras zitten, maar ook ’s winters is er genoeg te beleven. Binnen staat een ouderwetse zinken toog die een grote aantrekkingskracht uitoefent op jonge schrijvers met literaire ambities. Dat is ook niet gek, want Lou Pascalou heeft een flinke culturele programmering van literaire cabarets tot zogenaamde Philo Vino-avonden waarbij er flink op los wordt gefilosofeerd. Een zomeravond op het terras met live-muziek is hier de kers op de taart.
Lou Pascalou, 14 Rue des Panoyaux
Café Pimpin
Heb je zin in een écht ontbijt en goede koffie? Dan zit je goed bij Café Pimpin. Laten we eerlijk zijn: Fransen kunnen een heleboel, maar het ontbijt hebben ze niet uitgevonden. Ik snap het dus volkomen als je niet direct in katzwijm valt voor het traditionele Franse café-petit déjeuner (croissant, stukje stokbrood, kuipje boter en potje jam). Bij Café Pimpin hebben ze dat wél begrepen en kun je ook nog n's fijn je laptop openklappen (behalve tussen 12.00 en 15.00 uur), want ja, soms moet dat ook gewoon even gebeuren. Avocado toast, vers geperste jus, œuf à la coque, goede koffie en een fijne brunch in het weekend.
Café Pimpin, 17 Rue des Panoyaux
Bistrot Darsy
Je hebt van die adressen die heel hard proberen om je terug te nemen naar grootmoeders tijd. Soms lukt dat, maar vaker slaat de retro-inrichting de plank mis en voelt het kitsch en bedacht. Bij Bistrot Darsy is dit gelukkig meer dan geslaagd. In deze warme, lichte zaak met mozaïekvloer en houten tafels voel je je direct thuis. Op de kaart vind je goed uitgevoerde, eenvoudige bistrotgerechten uit heel Frankrijk: oeuf mayo, céleri rémoulade, maar ook boudin basque en sardines poêlées. Eigenaren Pierre-Antoine en Candice Darsy trokken langs producenten, van Normandië tot aan het Pays Basque om hun leveranciers te selecteren. De kleine prijzen zijn natuurlijk ook aantrekkelijk: van €3,50 tot €8 voor de entrées, hoofdgerechten kosten tussen €16 en €19 euro en desserts bestel je al voor €7, tel daar de ontspannen sfeer en het zonnige terras bij op en je weet dat dit adres op je lijstje moet.
Bistrot Darsy, 15 Rue des Panoyaux
Elements Pain Bio
Deze bakkerij is niet zoals alle anderen. Zo kun je bij Claire Escalon van dinsdag tot vrijdag alleen 's middags terecht. Claire bakt brood zonder poespas maar mét een heleboel aandacht. Het brood is gemaakt van biologische, steengemalen boerenbloem, natuurlijk desem, ongeraffineerd zout en gefilterd water. Door het deeg rustig te kneden en lang te laten fermenteren, krijgen de broden veel smaak, een krokante korst en blijven ze lang vers.
Elements Pain Bio, 3 Rue Victor Letalle
Ha Long Bay
Dit kleine Vietnamese restaurant op Rue de Ménilmontant is gezellig aangekleed (denk: houten tafels, gekleurde lampions), maar doet in niets denken aan de hippe minimalistische Aziatische restaurants die je steeds vaker ziet in Parijs. En gelukkig maar, want bij Ha Long Bay vind je smaakvolle klassiekers die van oorsprong uit de Noord-Vietnamese keuken komen. Een vriendinnetje sleepte me ooit mee naar dit restaurant omdat ze er bún chả op de kaart hebben staan; een soort platte gehaktballetjes van gegrild varkensvlees met rijstnoedels, kruiden en een lichte zurige dipsaus. Andere aanraders op de kaart uit de Noord-Vietnamese keuken: phở en bánh cuốn. Deze gerechten vind je tegenwoordig overal in Vietnam, maar in het zuiden, rond Ho Chi Minh City, mag het vaak wat uitbundiger: zoeter en kruidiger, terwijl het in het noorden meestal wat soberder en subtieler blijft qua smaken.
Ha Long Bay, 42 Rue de Ménilmontant
Chez les Deux Amis Brocante
Bij deze cantine de quartier bestel je gerechten uit de Koerdische en mediterrane keuken, altijd vers bereid. Mezzes, houmous, börek en grillgerechten. De naam verklapt al een beetje hoe het er binnen uitziet: een mix van brocante-objecten, warme kleuren en verse kruidenplantjes overal. Een deur verderop, bij Chez Les Deux Amis Lahmacun bestel je galettes Kurdes met of zonder vlees voor maar €5.
Chez les Deux Amis Brocante, 52 Rue de Ménilmontant
Le Monte en l’Air
Rue de la Mare is een gek straatje dat begint tegenover Église Notre-Dame-de-la-Croix de Ménilmontant en die, na een korte onderbreking van de oude spoorlijn, de heuvel op slingert en uitkomt in Belleville. Aan het begin van Rue de la Mare, in een hoekje, zit de geweldige boekhandel Le Monte-en-l’air. De zaak, geopend door Guillaume Dumora in 2010, is sindsdien uitgegroeid tot een van de meest geëngageerde van Parijs. Wie dol is boekwinkels is hier aan het goede adres, want deze librairie puilt uit van de boeken; in de zaak is geen centimeter onbenut. Je vindt hier veel indie comics, jeugdboeken en fanzines, wat goed past bij het alternatieve karakter van de boekwinkel. Ook organiseert Le Monte-en-l’Air regelmatig exposities, signeersessies en ontmoetingen met illustratoren en auteurs. Een pluspunt: er zijn meerdere zitjes buiten en je kunt er wat te drinken kopen, dus direct in je nieuwe boek duiken, kan hier gewoon.
Monte en l’Air, 2 Rue de la Mare
Eupatoria 5
Op dit adres runde Eva Pritsky jarenlang haar bijzondere brocante waar je ook een apéro kon drinken, boeken kon kopen en waar ze regelmatig exposities organiseerde. Met het overlijden van deze paradijsvogel sloten de deuren van haar brocantecafé op 5 Rue d’Eupatoria, maar daar is dit voorjaar verandering in gekomen. In de geest van Eva Pritsky is Eupatoria 5 nu weer geopend. Er is nog geen website, noch een Instagramaccount (en misschien komen die er ook wel niet?), maar van dinsdag tot en met zaterdag kun je hier van 15.00 tot middernacht weer aanschuiven voor een hapje en bijzondere ontmoetingen.
Eupatoria 5, 5 Rue d’Eupatoria
Dilia, Dilietta & Dilia la cave
Verfijnde Italiaanse cuisine, die vind je bij Dilia. In 2015 opende de Toscaanse chef Michele Farnesi hier, op een gezellig hoekje tegenover de kerk van Ménilmontant, zijn restaurant waar je kunt proeven van seizoensgebonden gerechten met een Italiaanse touch. De naam Dilia verwijst naar Farnesi's voorvaders: Dino en Ilia. En ja, er is pasta, maar ook zoveel meer. Op donderdag- en vrijdagmiddag kun je aanschuiven voor de lunchformule à €28,- en ’s avonds proef je het zesgangenmenu voor €65, reserveren is een must. De wijnkaart – veel Italiaans en natuur – is een feestje. Het verbaast dan ook niet dat je één straat verderop ook bij Dilia la Cave terecht kan. In dit stukje van Ménilmontant kun je niet om Dilia heen, want naast de cave zit traiteur en épicerie Dilietta. Italiaanse kazen, charcuterie, verse pasta en verse sauzen, maar ook de lekkerste desserts van tiramisu tot maritozzi, Romeinse brioches die gevuld zijn met room. Delizioso!
Dilia, 1 Rue d’Eupatoria, 75020 Paris
Dilietta, 26 Rue Etienne Dolet, 75020 Paris
Dilia la cave, 30 Rue Etienne Dolet, 75020 Paris
Église Notre-Dame-de-la-Croix de Ménilmontant
Tegenwoordig lijkt het wat dramatisch: de monumentale trap van 54 treden die naar de kerk leidt, maar in de 19e eeuw was de trap nodig om een kerk op de steile heuvel van Ménilmontant te kunnen bouwen. De huidige kerk verrees tussen 1863 en 1880 en diende tijdens de Commune de Paris als plek voor politieke bijeenkomsten. Loop gerust even binnen in deze kerk, want het is een van de grootste van Parijs en dat voelt toch onverwacht op deze plek.
Église Notre-Dame-de-la-Croix de Ménilmontant, 3 Place de Ménilmontant
Demain c’est loin
Noordoostelijk Parijs gentrificeert, en hard ook, maar gelukkig vind je in Ménilmontant nog veel adressen die niet allemaal uit dezelfde hippe koker komen. Demain c’est loin is zo'n bar die tegen de heilige huisjes schopt. In dit café vol protestposters staat een grote jukebox en aan de bar bestel je bier of homemade punch. Het pluspunt, naast het gevarieerde publiek, is het grote terras op het plein waar het tot ’s avonds laat gezellig gonst.
Demain c’est loin, 9 Rue Julien Lacroix
The Analog Club
The Analog Club is niet alleen een winkel voor analoge camera’s, maar ook een galerie, bookshop en ontmoetingsplek voor liefhebbers van klassieke fotografie op film. De fysieke zaak op 6 Rue Julien Lacroix opende eind 2024, maar het project, gerund door meerdere fotografen, gaat veel verder terug. Zo begon The Analog Club in 2016 als een Instagramcommunity en groeide het project daarna uit tot een groter platform rond analoge fotografie, met events, expo’s, workshops en een eigen selectie vintage camera’s en prints. Ook is de donkere kamer van Le Sel Paris hier gevestigd, interessant als je wat langer in Parijs bent en film wil laten ontwikkelen.
Analog Club, 6 Rue Julien Lacroix
Fromagerie Crème
Vriendinnen die uit het buitenland op bezoek zijn, stuur ik voor vertrek altijd even langs Crème. Fromagerie Crème is een favoriet adres in de buurt en is naast kaasboer ook een buvette; wat betekent dat je er ook allemaal andere lekkere dingen kunt halen. Naast het grote assortiment Franse en buitenlandse kazen – sla ook de gorgonzola die ze uit een grote kom scheppen niet over – kun je hier verfijnde charcuterie en leuke flessen wijn kopen. Ideaal voor een picknick of een apéro thuis. 's Middags maken ze ook rijk gevulde sandwiches, een aanrader voor een snelle lunch.
Fromagerie Crème, 6 Rue Julien Lacroix
Plural Café
Toegankelijke specialty coffee, voor de makers én de koffiedrinker, dat is Plural Café. In dit grote, lichte café dat is opgezet door twee Colombianen zou je makkelijk de hele dag kunnen blijven zitten (net als op het terras trouwens). Plural is een bedrijf met een duidelijke missie: iedereen in het koffieproces eerlijk behandelen. Van de koffieboer tot de brander en van de barista tot de klant. Plural heeft een eigen branderij en naast urenlang koffieleuten kun je er ook ontbijten of kiezen tussen zoete snacks en hartige dagspecials. Om de koffie laagdrempelig te houden, hebben ze vaak ook een koffie op de kaart staan die maar één of twee euro kost.
Plural Café, 17 Rue Julien Lacroix
La Pétanque
Op sommige plekken heeft de tijd stilgestaan, op andere plekken waan je je even ver van de drukke stad. Bij La Pétanque gebeurt dit allebei, tegelijk. Dit barretje had in een alternate universe prima in de jaren zeventig of tachtig ergens op het Franse platteland kunnen staan. Maar hier, aan het pleintje bij de kerk van Ménilmontant, trekt de wereld aan je voorbij. Jong, oud, hip en alternatief, iedereen voelt zich thuis bij La Pétanque.
La Pétanque, 40 Rue Etienne Dolet
La Petite Ceinture du 20e
Zoals eerder gezegd, wordt de Rue de la Mare onderbroken door de oude spoorlijn en het oude stationnetje van Ménilmontant dat niet langer in gebruik is. Het gaat hier om La Petite Ceinture, de spoorlijn die in de 19e eeuw rond Parijs werd aangelegd om goederen en passagiers te vervoeren. Hoewel de lijn al in de jaren dertig voor personenvervoer werd gesloten, werden er nog decennialang goederen over de kleine spoorlijn rond de stad vervoerd. Al jaren is de Mairie de Paris bezig om stukken van de spoorlijn toegankelijk te maken voor het publiek (zoals ook gebeurde bij de groene Coulée Verte die loopt tussen Bastille en Vincennes). Tijdens deze wandeling door Ménilmontant kun je ervoor kiezen om de voetgangersbrug over het spoor te gebruiken, of om over het spoor te wandelen. Dit stukje Petite Ceinture is tweehonderd meter lang en ingericht als park waar buurtbewoners komen voor een picknick of een potje voetbal (wat soms overigens best gevaarlijk is met die uitstekende rails).
La Petite Ceinture du 20e, 13 Rue de la Mare
Ojjjo
Altijd als ik langs dit piepkleine koffietentje wandel, ruikt het er naar een lekker baksel en zie ik mensen binnen geanimeerd met elkaar praten. OJJJO, vorig jaar geopend door Maxime Sossah-Tado, is bijna een soort huiskamer. In deze lichte zaak, vernoemd naar zijn opa, bestel je een kwalitatieve filterkoffie, flat white of ander drankje en Maxime bakt ook zijn vegan gebakjes zelf.
Ojjjo, 27 Rue Henri Chevreau
Atelier Dugudus
De opstandige geest van Ménilmontant past perfect bij het politiek geëngageerde werk van de kunstenaar Dugudus. In zijn atelier op Rue de la Mare spat de kleurrijke, activistische kunst van de Parijse grafisch ontwerper, affichemaker en street artist uit de etalage. Zijn werk sluit aan bij een oudere traditie van politieke affiches die ooit overal in het straatbeeld aanwezig waren, met boodschappen van verzet en hoop. Dugudus blaast die vorm nieuw leven in, met een hedendaagse, militante beeldtaal. En het blijft voor hem niet bij woorden, want Dugudus zet zich actief in voor protestbewegingen voor wie hij vaak gratis affiches drukt en verspreid. In Ménilmontant zag je de afgelopen jaren geregeld werk van hem in het kader van het project Nous la Commune, ter herdenking van de Commune de Paris. Bezoek zijn atelier (check Instagram voor actuele openingstijden) als je de kans hebt, het is een inspirerende plek.
Atelier Dugudus, 43 Rue de la Mare
L Galerie
Wie door Ménilmontant en het nabijgelegen Belleville wandelt, komt langs keramiekstudio's, kunstateliers, creatieve broedplaatsen en behoorlijk wat galeries. Wie in deze buurten om zich heen kijkt, komt dus genoeg creativiteit tegen. L Galerie benoem ik graag even impliciet omdat deze galerie altijd in beweging is: elke week is er een nieuwe expositie gaande. Meestal van lokale kunstenaars, maar soms ook in samenwerking met andere Parijse galeries. Schilderkunst, fotografie en andere vormen van beeldende kunst van zowel gevestigde kunstenaars als van nieuw talent.
L Galerie, 18 Rue Henri Chevreau
l’Entrepots
Deze zaak is niet mooi, niet gelikt, niet verfijnd en zeker niet hip. Maar dat hoeft ook niet altijd, toch? Bij l’Entrepots lijkt het bijna op een brocante – van het kitschige soort – met affiches aan de muren, grote beelden uit vervlogen tijden en een heleboel prullaria. Bij dit buurtcafé zit je geweldig op het terras, behandelt de bediening je als een lang verloren vriend en heeft de eigenaar ook een slagerij, dus voor wie zin heeft om vlees te bestellen: bij l’Entrepot’s weten ze er wel raad mee.
l’Entrepots, 2 Rue Sorbier
Hélios
Het uitgerekte plein waar je l’Entrepot's, maar ook La Laverie, Hélios, Pipa (en wat verderop Le Rez de Chaussée en Benoît Castel) vindt, is zo'n plek waar het ’s zomers als de terrassen vol zitten een beetje gonst van de gezellige gesprekken en, ja ik ga het cliché erin gooien: joie de vivre. Estelle Thalassinos, eigenaar van cave à vin Hélios, verkoopt niet alleen toegankelijke én goede natuurwijnen, vaak van kleine producenten, maar weet er ook alles over te vertellen. Estelle werkte eerst bij Les Enfants Perdus en het wijnplatform Les Grappes, dus die weet wel waar ze het over heeft. In haar gele cave à vin kun je een fles wijn kopen voor thuis, of plaatsnemen op het terrasje.
Hélios, 1 Rue Sorbier
Pipa
Nóg een zaak gerund door vrouwen? Het liefst vul ik er deze hele gids mee natuurlijk. Pipa is de bar à vin français van Margot Lavialle en Morgane Saguedolce. Bij Pipa ligt de focus op natuurwijn, maar je kan er ook lekker tafelen. Tijdens de borrel zijn er kleine hapjes om te delen en na 19.00 uur is er een iets uitgebreidere kaart met één duidelijke gemene deler: smaak. Elke donderdag is er een happy hour: twee oesters en een glas witte wijn voor €7, say no more. Geen zin in shared dining? Elke zaterdagmiddag kun je vanaf 12.00 uur aanschuiven voor moules frites.
Pipa, 6 Rue Sorbier
Le Rez de Chaussée
Wie voor het eerst bij Le Rez de Chaussée binnenloopt, kan de menukaart waarschijnlijk niet rijmen met het interieur. Je zit in een ouderwetse Franse zaak, een beetje versleten en wiebelig, maar wel erg gezellig. Maar op de kaart staan Japanse gerechten, van gyoza tot ramen, yaki soba en katsu curry. Hoe dat zit? Eigenaren Mady en Krishna verruilden de Franse gerechten enkele jaren geleden voor Japanse klassiekers. Krishna, afkomstig uit Sri Lanka, werkte jarenlang in Japanse restaurants bij Rue Sainte-Anne (in het 1e arr.) en weet dus wel raad met deze keuken. De noedels worden hier elke dag met de hand gemaakt en ’s avonds kun je er ook sushi bestellen die à la commande wordt bereid. Op zoek naar een goedkope lunch? De lunchformule van €13,- is een steal.
Le Rez de Chaussée, 10 Rue Sorbier
Benoît Castel
Het was in Frankrijk vroeger altijd heel gewoon om je croissantje bij de bakker te halen en dat bij het café op de hoek op te peuzelen terwijl je koffie dronk. Ik zie dit in Parijs steeds minder gebruikelijk worden (soms heeft het café zelf zielige croissants op de bar staan die ze willen verkopen, begrijpelijk, maar soms is het ook gewoon het gedoe van de kruimels waar ze geen zin in hebben). Daarom zijn zaken zoals die van Benoît Castel zo fijn: geweldige viennoiseries, een art nouveau interieur en een groot zonnig terras. Naast hartige en zoete baksels, kun je in de épicerie een deur verder andere lekkere dingen kopen. Benoît Castel is trouwens niet zomaar een bakker: hij werkte voor de bekende chef Hélène Darroze, maar ook bij het iconische Hôtel Costes en werd in 2004 chef pâtissier van La Grande Épicerie de Paris. Verwacht hier geen over the top-creaties, maar Franse klassiekers die simpelweg héél goed bereid zijn.
Benoît Castel, 11 Rue Sorbier
Print
Een tijdelijk project in een lijst met favorieten? Ja, want PRINT is een bijzonder cultureel project met een dijk van een programmering, waarvan veel gratis te bezoeken is. PRINT huist in de oude telefooncentrale van Ménilmontant; een gebouw van drieduizend vierkante meter, met grote glaspartijen en veel beton. Verdeeld over de zes verdiepingen vind je fotografie, muziek en je kunt er ook eten. Het project ontstond tijdens het beroemde fotografiefestival Les Rencontres de la Photographie in Arles en leeft dus nu enkele maanden in Parijs, tot 7 juni 2026.
Print, 26 Rue Sorbier
Le Toit de La Bellevilloise
Sociaal en geëngageerd, dat is La Bellevilloise. Op deze culturele hotspot ben je aan het goede adres voor concerten, clubavonden, exposities en mijn favoriet: het dakterras. La Bellevilloise werd in 1877 opgericht, in de nasleep van la Commune, als een arbeiderscoöperatie in Belleville. Vandaag de dag hebben mensen het eerder over Ménilmontant als ze in deze buurt zijn, maar het hoort in bredere zin ook bij Belleville. Bij La Bellevilloise konden leden niet alleen voedsel kopen, maar tegelijkertijd toegang hadden tot onderwijs, cultuur en politieke activiteiten. De coöperatie verdween in de jaren dertig, maar heropende in 2005 met een volle culturele agenda. Sinds vorig jaar kun je op het dakterras – van ruim 170 vierkante meter – een apéro drinken terwijl je geniet van het weidse uitzicht over Parijs.
Le Toit de La Bellevilloise, 19-21 Rue Boyer
Black Dog Saloon
Een koffiebar voor honden? Laat dat maar aan Noémie Baubry over. Bij dit café is er lekkers voor mensen én voor honden; van koffie en gebak tot snacks en accessoires voor je hond. Black Dog Saloon is namelijk niet alleen een café, maar ook een friperie, dus je kunt er ook zorgvuldig uitgezochte spulletjes voor je hond kopen.
Black Dog Saloon, 87 Rue de Ménilmontant
Crudo
Verse gemarineerde vis, Mexicaanse invloeden en natuurwijn, dat is CRUDO in een notendop. Oliver Lomeli, Julio Guerrero en Antony Robine (het drietal achter Chambre Noire, Furia, Cave Canaille, Fitzcaraldo en Centre Culturel) zijn verantwoordelijk voor deze zaak bijna helemaal bovenaan Rue Ménilmontant. Op het krijtbord vind je de Mexicaanse creaties van chef César Peláez die geregeld wisselen. Denk aan: taco's, ceviches en tostada’s.
Crudo, 107 Rue de Ménilmontant
Le Carré de Baudouin
Dit 18e-eeuwse paviljoen werd ooit gebouwd als buitenverblijf door Nicolas Baudouin, een rijke Parijse belastingpachter, in een tijd dat Ménilmontant nog gewoon een groene heuvel was, buiten de stad. In de 19e eeuw was het overigens een tijdje eigendom van de familie De Goncourt. De broers Edmond de Goncourt en Jules de Goncourt waren in de 19e eeuw bekende schrijvers en kunstcritici en naar hen is Frankrijks belangrijkste literatuurprijs, de Prix Goncourt, vernoemd. Na verschillende functies te hebben vervuld, van weeshuis tot medisch centrum, kocht de Mairie de Paris het pand in 2004 en in 2007 opende hier Le Carré de Baudouin. In het pand worden tegenwoordig gratis exposities georganiseerd rondom moderne kunst. Maar een belangrijk deel van de programmering bevindt zich ook buiten de muren van het paviljoen, of eigenlijk: op de muren. De buitenmuur wordt eens in de zoveel maanden beschilderd door een kunstenaar die vaak gelinkt is aan de tentoonstelling in het paviljoen.
Le Carré de Baudouin, 121 Rue de Ménilmontant
Hôtel Bridget
Een logeeradres: ook niet onbelangrijk. Soms lijken er in Parijs maar drie categorieën te bestaan als het om hotels gaat: overpriced shabby hotelletjes, ouderwetse luxe adressen en spijkerdure boutiquehotels. Als mijn Nederlandse vrienden naar Parijs komen, logeren ze altijd bij Hôtel Scarlett in Belleville. Een boetiekhotel in naam, stijlvol maar niet over the top en vooral een fijne schone kamer voor niet te veel geld in een leuke buurt. Hôtel Bridget is van dezelfde eigenaren en het concept is hetzelfde als bij Scarlett. Een fijne uitvalsbasis voor een weekendje Parijs dus.
Hôtel Bridget, 258 Rue des Pyrénées
La Colline
Wie de hele Rue de Ménilmontant in één ruk heeft beklommen, heeft een pauze verdiend. En laat bovenaan de straat nou een leuk adresje zitten. Eerst heette deze zaak Là-Haut en in die tijd kwam ik hier vaak een hapje eten met een vriendin die ook in het 20e woonde. Inmiddels heet het restaurant La Colline, de heuvel, maar de insteek van de nieuwe eigenaar, Jean-Baptiste Jay-Gallo (die ook verantwoordelijk is voor het succes van Le Jourdain in Belleville) is hetzelfde gebleven. Je kunt hier de hele dag aanschuiven, van ontbijt tot laat en de kaart is kort, seizoensgebonden en toegankelijk geprijsd.
La Colline, 10 Rue Pixérécourt
Lieve Suzanne! Wat een timing, heerlijke tips voor juli! Scarlett ligt er niet ver vandaan toch?
Bravo Baguette ! 🥖👌